Η Ηλαίην συνέχισε να βαδίζει κατά μήκος του διαδρόμου, με την ελπίδα να πήγαιναν οι γυναίκες σύντομα στις δουλειές τους, αλλά η Μέριλιλ βρέθηκε πλάι στην Μπιργκίτε. Η Γκρίζα αδελφή είχε την πρωτοκαθεδρία μεταξύ των τριών, αλλά είχε αναπτύξει την τάση να περιμένει κάποιον να της πει τι να κάνει, και παραμέρισε δίχως να πει λέξη όταν η Σάριθα ζήτησε ευγενικά από την Μπιργκίτε να της κάνει χώρο. Οι αδελφές συμπεριφέρονταν πάντα με αβρότητα στην Πρόμαχο της Ηλαίην όταν ενεργούσε ως Στρατηγός. Αντιθέτως, δεν έδιναν πεντάρα για την Μπιργκίτε ως απλή Πρόμαχο. Η Αβιέντα δεν έτυχε ευγενούς αντιμετώπισης εκ μέρους της Κάρεαν, η οποία χώθηκε ανάμεσα σ’ εκείνη και την Ηλαίην. Όποια δεν είχε εκπαιδευτεί στον Λευκό Πύργο, ήταν εξ ορισμού αδέσποτη κι η Κάρεαν απεχθανόταν τις αδέσποτες. Η Αβιέντα σούφρωσε τα χείλη της, αν κι απέφυγε να τραβήξει το εγχειρίδιο της ζώνης της — ούτε καν έδωσε την εντύπωση πως σκόπευε να το κάνει, πράγμα για το οποίο η Ηλαίην ήταν ευγνώμων. Η πρωταδελφή της ενεργούσε κάπως... απερίσκεπτα ώρες-ώρες. Από μια άλλη άποψη, θα μπορούσε να συγχωρήσει αυτή τη λίγη βιασύνη εκ μέρους της Αβιέντα. Το έθιμο απαγόρευε την αγένεια απέναντι σε μία άλλη Άες Σεντάι υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, αλλά η Αβιέντα δεν το είχε σε τίποτα να εκτοξεύει απειλές και να κουνάει το μαχαίρι της σε όποιον ήθελε, κάτι που θα ήταν αρκετό για να αναγκάσει τις τρεις τους να αποχωρήσουν, ακόμα και ταραγμένες. Η Κάρεαν δεν φάνηκε να προσέχει το ψυχρό πράσινο βλέμμα που είχε καρφωθεί επάνω της.
«Είπα στη Μέριλιλ και στη Σάριθα πως πρόκειται για κάτι στο οποίο αδυνατούμε να επέμβουμε», είπε ήρεμα. «Δεν θα ’πρεπε, όμως, να ’μαστε έτοιμες για αναχώρηση αν τυχόν αυτό το "κάτι" μας προσεγγίσει; Δεν είναι ντροπή να φεύγεις μακριά από κάτι τέτοιο. Ακόμα και συνδεμένες, θα μοιάζουμε με πεταλουδίτσες που πάνε να σβήσουν πυρκαγιά στο δάσος. Η Βαντέν δεν θα έμπαινε καν στον κόπο να μας ακούσει».
«Πράγματι, θα έπρεπε να κάνουμε μερικές προετοιμασίες, Ηλαίην», μουρμούρισε η Σάριθα αφηρημένη, λες κι έφτιαχνε λίστες μέσα στο μυαλό της. «Όταν δεν κάνεις σχέδια είναι που εύχεσαι να είχες κάνει. Υπάρχουν κάμποσοι τόμοι στη βιβλιοθήκη που δεν πρέπει να αφεθούν εδώ. Θαρρώ πως πολλοί από αυτούς δεν βρίσκονται ούτε στη βιβλιοθήκη του Πύργου».
«Ναι». Η φωνή της Μέριλιλ βγήκε σχεδόν χωρίς ανάσα, υποδηλώνοντας ανησυχία, όπως μαρτυρούσαν και τα μεγάλα μαύρα της μάτια. «Ναι, θα πρέπει να είμαστε έτοιμες για αναχώρηση. Ίσως... Ίσως δεν θα ’πρεπε να περιμένουμε πολύ. Αν φύγουμε εξ ανάγκης, δεν σημαίνει ότι ακυρώνεται η συμφωνία μας. Είμαι σίγουρη γι’ αυτό». Μονάχα η Μπιργκίτε τής έριξε μια βιαστική ματιά κι η γυναίκα μόρφασε.
«Αν φύγουμε», είπε η Κάρεαν, λες κι η Μέριλιλ δεν είχε μιλήσει, «θα χρειαστεί να πάρουμε μαζί μας όλο το Σόι. Άσ’ τες σκόρπιες, και το Φως μόνο ξέρει τι θα κάνουν και πότε θα καταφέρουμε να τις περιμαζέψουμε ξανά, ειδικά τώρα που κάποιες από δαύτες έμαθαν να Ταξιδεύουν». Δεν υπήρχε πικρία στη φωνή της, παρά το γεγονός ότι μεταξύ των αδελφών του Παλατιού μόνο η Ηλαίην μπορούσε να Ταξιδεύει. Φαίνεται πως η Κάρεαν έκρινε με άλλα μέτρα και σταθμά όσες από το Σόι είχαν ξεκινήσει στον Λευκό Πύργο, έστω κι αν οι περισσότερες είχαν απορριφθεί και μερικές το είχαν σκάσει. Η ίδια είχε αναγνωρίσει τουλάχιστον τέσσερις, συμπεριλαμβανόμενης μίας φυγάδας. Αν μη τι άλλο, δεν επρόκειτο για αδέσποτες.
Ωστόσο, το σαγόνι της Σάριθα σφίχτηκε. Της έπεφτε βαρύ ότι αρκετές γυναίκες του Σογιού μπορούσαν να υφάνουν πύλες, κι η ίδια είχε εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις σχετικά με το Σόι. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, περιόριζε τις αντιρρήσεις της σ’ ένα ελαφρύ συνοφρύωμα ή σε κάποια υποτιμητική γκριμάτσα, αφού η Ηλαίην είχε ξεκαθαρίσει την άποψή της, αλλά η ένταση του πρωινού μάλλον της είχε λύσει τη γλώσσα. «Πράγματι, θα χρειαστεί να τις πάρουμε μαζί μας», είπε κοφτά, «ειδάλλως, θα ισχυριστούν πως είναι όλες τους Άες Σεντάι αμέσως μόλις χαθούν από τα μάτια μας. Κάθε γυναίκα που ισχυρίζεται ότι διώχτηκε από τον Πύργο πάνω από τριακόσια χρόνια πριν, είναι ικανή να ισχυριστεί οτιδήποτε! Πρέπει να τεθούν υπό αυστηρή επιτήρηση, αν θέλετε τη γνώμη μου, αντί να πηγαίνουν όπου θέλουν, ειδικά αυτές που μπορούν να Ταξιδέψουν. Μπορεί μέχρι τώρα να πηγαινοέρχονταν όπου τους έλεγες, Ηλαίην, αλλά είναι θέμα χρόνου να μην επιστρέψει κάποια. Θυμήσου τα λόγια μου, από τη στιγμή που θα δραπετεύσει έστω και μία, θ’ ακολουθήσουν κι άλλες και το θέμα θα μπλεχτεί τόσο πολύ, που δεν θα ξέρουμε τι να κάνουμε».