Η Ηλαίην σκέφτηκε ότι το νερό θ’ άρχιζε να κρυώνει αν περίμενε κι άλλο, οπότε πήρε από τη Σέφανι ένα σαπούνι με άρωμα τριαντάφυλλου κι άφησε τη Νάρις να της τρίψει την πλάτη με μια βούρτσα με μακριά λαβή. Αν υπήρχαν νέα του Γκάγουιν ή του Γκάλαντ, η Μπιργκίτε θα τα είχε αναφέρει αμέσως, καθότι εξίσου ανυπόμονη με την Ηλαίην να μάθει κάτι, και σε καμία περίπτωση δεν θα τα κρατούσε μυστικά. Ήθελαν πολύ να κυκλοφορήσει στους δρόμους η φήμη περί επιστροφής του Γκάγουιν. Η Μπιργκίτε εκτελούσε στο ακέραιο τα καθήκοντά της ως Στρατηγού κι η Ηλαίην θα ήθελε πολύ να την πείσει να παραμείνει σ’ αυτή τη θέση, αλλά η παρουσία του Γκάγουιν θα επέτρεπε στις δύο γυναίκες να χαλαρώσουν κάπως. Οι περισσότεροι στρατιώτες στην πόλη ήταν μισθοφόροι κι υπήρχαν αρκετοί για να επανδρώσουν τις πύλες και να κάνουν επίδειξη δύναμης κατά μήκος όλων αυτών των μιλίων από τα τείχη που κύκλωναν τη Νέα Πόλη. Εντούτοις, εξακολουθούσαν να αριθμούν πάνω από τριάντα ομάδες, καθεμία εκ των οποίων είχε για διοικητή κάποιον που, αναπόφευκτα, ήταν γεμάτος καμάρι, πωρωμένος με τις διακρίσεις και τις τιμές κι έτοιμος να καυγαδίσει για ασήμαντη αφορμή με κάποιον άλλο διοικητή. Ο Γκάγουιν είχε εκπαιδευτεί μια ζωή να προστάζει στρατεύματα. Μπορούσε να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τους φασαριόζους, αφήνοντας την αδερφή του ελεύθερη να εξασφαλίσει τον θρόνο.
Εκτός αυτού, η Ηλαίην δεν τον ήθελε στον Λευκό Πύργο. Ευχήθηκε κάποιος από τους αγγελιαφόρους της να είχε καταφέρει να παρεισφρήσει, κι ο Γκάγουιν να βρισκόταν πια στην κάτω πλευρά του ποταμού. Η Εγκουέν πολιορκούσε την Ταρ Βάλον με τον στρατό της περισσότερο από μία εβδομάδα κι η τύχη θα έπαιζε άσχημο παιχνίδι στον Γκάγουιν αν ταλαντευόταν μεταξύ του όρκου του να υπερασπιστεί τον Πύργο και του έρωτά του για την Εγκουέν. Το χειρότερο ήταν ότι είχε ήδη καταπατήσει εκείνο τον όρκο κάποτε ή, τουλάχιστον, τον είχε παρακάμψει για την αγάπη της αδελφής του, ίσως και για την αγάπη της Εγκουέν. Αν υποπτευόταν ποτέ η Ελάιντα ότι ο Γκάγουιν είχε συμβάλει στην απόδραση της Σιουάν, η όποια εκτίμηση είχε κερδίσει επειδή βοήθησε την ίδια να αντικαταστήσει τη Σιουάν ως Άμερλιν θα εξατμιζόταν σαν δροσοσταλίδα, κι αν ο άντρας βρισκόταν ακόμα στην εμβέλεια της Ελάιντα, θα κατέληγε σίγουρα σε κάποιο κελί και θα ήταν πολύ τυχερός αν απέφευγε τον δήμιο. Η Ηλαίην δεν θεωρούσε άδικη την απόφασή του να υποστηρίξει την Ελάιντα. Άλλωστε, τότε δεν ήξερε αρκετά ώστε να κάνει κάποια άλλη επιλογή. Δεν ήταν λίγες οι αδελφές που τελούσαν σε σύγχυση όσον αφορά στο τι συνέβαινε, αρκετές μάλιστα κόντευαν να μπερδευτούν εντελώς. Πώς ήταν δυνατόν να απαιτεί από τον Γκάγουιν να δει αυτό που δεν έβλεπαν οι ίδιες οι Άες Σεντάι;
Όσον για τον Γκάλαντ... Ποτέ της δεν κατάφερε να τον συμπαθήσει ιδιαίτερα, κι εκείνος σίγουρα θα έτρεφε μνησικακία εναντίον της κι ακόμη περισσότερο ενάντια στον Γκάγουιν. Ο Γκάλαντ θα είχε σκεφτεί ότι μια μέρα θα γινόταν Πρώτος Πρίγκιπας του Σπαθιού, μέχρι που γεννήθηκε ο Γκάγουιν. Στις παλαιότερες αναμνήσεις της, τον θυμόταν ως αγόρι κι αργότερα ως νεαρό άντρα που συμπεριφερόταν πιο πολύ σαν πατέρας ή σαν θείος παρά ως αδελφός, να παραδίδει στον Γκάγουιν τα πρώτα μαθήματα ξιφασκίας. Θυμόταν τον εαυτό της να φοβάται μήπως ο Γκάλαντ θα άνοιγε το κεφάλι του Γκάγουιν με το σπαθί εξάσκησης. Ωστόσο, ποτέ δεν του είχε προξενήσει κάτι παραπάνω από απλές μελανιές, αναμενόμενο για τους αρχάριους. Ο Γκάλαντ ήξερε πολύ καλά ποιο είναι το σωστό, κι επιθυμούσε να το πράξει άσχετα από τις συνέπειες που θα είχε ακόμη και για τον ίδιο. Μα το Φως, είχε ξεκινήσει πόλεμο για να βοηθήσει την ίδια και τη Νυνάβε να το σκάσουν από τη Σαμάρα, και το πιθανότερο ήταν ότι γνώριζε εξ αρχής πόσα διακινδύνευε! Του Γκάλαντ του άρεσε πολύ η Νυνάβε, κάποτε τουλάχιστον —ήταν δύσκολο να τον φανταστεί κανείς να νιώθει ακόμα έτσι, μια κι είχε γίνει Λευκομανδίτης και το Φως μόνο ήξερε πού βρισκόταν και τι έκανε— αλλά η αλήθεια είναι ότι είχε ξεκινήσει τον συγκεκριμένο πόλεμο με σκοπό να ελευθερώσει την αδελφή του. Δεν μπορούσε να του συγχωρήσει ότι είχε γίνει Τέκνο του Φωτός, ούτε να τον συμπαθήσει μπορούσε, αλλά ήλπιζε τουλάχιστον να ήταν σώος και αβλαβής. Ήλπιζε, επίσης, να είχε καταφέρει να βρει τον δρόμο για το Κάεμλυν. Τυχόν νέα εκ μέρους του θα ήταν σχεδόν εξίσου καλοδεχούμενα με νέα από τον Γκάγουιν. Ξαφνιάστηκε με αυτή τη διαπίστωση, αλλά ήταν αλήθεια.
«Δύο ακόμα αδελφές κατέφθασαν όσο έλειπες. Βρίσκονται στον Ασημένιο Κύκνο». Η Μπιργκίτε ανέφερε το γεγονός λες κι οι Άες Σεντάι είχαν διαλέξει το πανδοχείο μόνο και μόνο επειδή όλα τα κρεβάτια του παλατιού ήταν κατειλημμένα. «Μια Πράσινη με δύο Προμάχους και μια Γκρίζα μ’ έναν. Ήρθαν χωριστά. Μια Κίτρινη και μια Καφετιά έφυγαν την ίδια μέρα, άρα όλες μαζί είναι δέκα. Η Κίτρινη κατευθύνθηκε νότια, προς το Φαρ Μάντινγκ. Η Καφετιά κινήθηκε ανατολικά».