Η Σέφανι, περιμένοντας υπομονετικά δίπλα στην μπανιέρα της Αβιέντα χωρίς δουλειά να κάνει, αντάλλαξε μια ματιά με την αδελφή της πάνω από το κεφάλι της Ηλαίην και μειδίασε. Όπως και πολλοί άλλοι στην πόλη, ήξεραν ότι η παρουσία των Άες Σεντάι στον Ασημένιο Κύκνο υποδήλωνε την υποστήριξη του Λευκού Πύργου για την Ηλαίην και τον Οίκο Τράκαντ. Η Εσάντε, παρακολουθώντας τα δύο κορίτσια σαν γεράκι, ένευσε καταφατικά. Κι εκείνη το ’ξερε. Κι ο τελευταίος πλανόδιος ή ρακοσυλλέκτης ήταν ενήμερος για τον διχασμό του Πύργου, αλλά ακόμα κι έτσι, το όνομα και μόνο εξακολουθούσε να έχει βαρύτητα και να είναι άμεσα συνδεδεμένο με μια αμείωτη δύναμη. Όλοι ήξεραν ότι ο Λευκός Πύργος υποστήριζε την εκάστοτε νόμιμη Βασίλισσα του Άντορ. Στην πραγματικότητα, οι περισσότερες αδελφές ανυπομονούσαν να δουν μια μόνιμη μονάρχη που θα ήταν και Άες Σεντάι, η πρώτη μέσα σε χίλια χρόνια κι η πρώτη Άες Σεντάι που θα γινόταν επίσημα γνωστή από το Τσάκισμα του Κόσμου κι ύστερα, αλλά η Ηλαίην δεν θα εκπλησσόταν αν ανακάλυπτε ότι στο «στρατόπεδο» της Αρυμίλα βρισκόταν μια αδελφή, διακριτική και δίχως να κινεί υποψίες. Ο Λευκός Πύργος δεν στοιχημάτιζε ποτέ σ’ ένα άλογο, εκτός κι αν η κούρσα ήταν στημένη.
«Αρκετά με το τρίψιμο», είπε η Ηλαίην ελαφρώς εκνευρισμένη, στριφογυρίζοντας το κορμί της για να απομακρυνθεί από τη βούρτσα. Καλά εκπαιδευμένο, το κορίτσι άφησε τη βούρτσα σ’ ένα σκαμνί και της έδωσε έναν μεγάλο Ιλιανό σπόγγο, τον οποίο η Ηλαίην χρησιμοποίησε για να ξεπλύνει τη σαπουνάδα. Μακάρι να καταλάβαινε τι σήμαιναν εκείνες οι Άες Σεντάι. Έμοιαζαν με κόκκο άμμου στο γοβάκι της: κάτι τόσο μικροσκοπικό, ώστε δύσκολα θα φανταζόσουν όχι μπορούσε να ενοχλεί, αλλά όσο πιο πολύ παρέμενε, τόσο πιο έντονη γινόταν η ενόχληση. Και μόνο η ύπαρξη των αδελφών στον Ασημένιο Κύκνο αποτελούσε πρόβλημα.
Προτού η Ηλαίην έρθει στο Κάεμλυν, ο αριθμός των αδελφών στο πανδοχείο άλλαζε συχνά· άλλες έφευγαν κάθε βδομάδα κι άλλες έρχονταν να τις αντικαταστήσουν. Η πολιορκία δεν είχε αλλάξει πολλά πράγματα. Οι στρατιώτες που κύκλωναν το Κάεμλυν πιθανότατα δεν θα προσπαθούσαν να εμποδίσουν μια Άες Σεντάι να πάει όπου θέλει, ούτε φυσικά οι επαναστατημένοι ευγενείς του Δακρύου. Είχαν εμφανιστεί και Κόκκινες αδελφές στην πόλη για λίγο, ρωτώντας για άντρες που κατευθύνονταν στον Μαύρο Πύργο, αλλά όσο περισσότερα μάθαιναν, τόσο περισσότερο εκδήλωναν τη δυσαρέσκειά τους. Το τελευταίο ζευγάρι από δαύτες είχε ήδη φύγει από την πόλη την επομένη της άφιξης της Αρυμίλα έξω από τα τείχη. Όποια Άες Σεντάι έμπαινε στην πόλη ετίθετο υπό παρακολούθηση και καμία από τις Κόκκινες δεν πλησίαζε τον Ασημένιο Κύκνο, άρα ήταν μάλλον απίθανο οι εκεί αδελφές να είχαν σταλεί από την Ελάιντα για να την απαγάγουν. Για κάποιο λόγο, φαντάστηκε μικρές ομάδες από Άες Σεντάι διασκορπισμένες από τη Μάστιγα μέχρι τη Θάλασσα των Καταιγίδων κι ανάμεσά τους τις επίμονες κραυγές των αδελφών που θα συνέλεγαν και θα μοιράζονταν διάφορες πληροφορίες. Παράξενη σκέψη. Οι αδελφές χρησιμοποιούσαν κατασκόπους για να παρακολουθούν τον κόσμο, και σπάνια μοιράζονταν όσα μάθαιναν, εκτός αν οι διαθέσιμες πληροφορίες αποτελούσαν απειλή για τον ίδιο τον Πύργο. Πιθανότατα, οι αδελφές του Κύκνου ανήκαν στην κατηγορία των Άες Σεντάι που ασχολούνταν με τα προβλήματα του Πύργου, περιμένοντας να δουν κατά πόσον η Εγκουέν ή η Ελάιντα θα τελείωναν με το θέμα της Έδρας της Άμερλιν προτού οι ίδιες πάρουν θέση. Αυτό ήταν λάθος —μια Άες Σεντάι πρέπει να υποστηρίζει αυτό που θεωρεί σωστό, δίχως να πονοκεφαλιάζει για το αν έχει διαλέξει την κερδισμένη ή τη χαμένη πλευρά!— αλλά υπήρχε κι άλλος λόγος που οι συγκεκριμένες αδελφές τής προκαλούσαν ανησυχία.
Τελευταία, κάποιος από τους παρατηρητές της στον Κύκνο κρυφάκουσε να προφέρεται πνιχτά, λες κι αυτή που μιλούσε φοβόταν μην ακουστεί, ένα πολύ ανησυχητικό όνομα. Κάντσουεϊν. Καθόλου συνηθισμένο όνομα. Η Κάντσουεϊν Μελάιντριν είχε πολλά πάρε-δώσε με τον Ραντ όσο ο τελευταίος βρισκόταν στην Καιρχίν. Η Βαντέν δεν έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση για τη γυναίκα, αφού την αποκαλούσε αδιάλλακτη και πεισματάρα σαν μουλάρι, η Κάρεαν όμως κόντεψε να λιποθυμήσει από δέος στο άκουσμα του ονόματος. Φαίνεται πως οι ιστορίες που κυκλοφορούσαν σχετικά με την Κάντσουεϊν είχαν προαχθεί σε θρύλους. Η Κάντσουεϊν Μελάιντριν μπορούσε κάλλιστα να τα βάλει μόνη της με τον Αναγεννημένο Δράκοντα. Όχι ότι η Ηλαίην ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τον Ραντ ή για οποιαδήποτε Άες Σεντάι, με μόνη εξαίρεση κάποιες φορές που ο Ραντ ήταν ικανός να την εξοργίσει —ήταν τόσο στενοκέφαλος, που συχνά δεν κοιτούσε καν το συμφέρον του!— αλλά γιατί μια αδελφή στο Κάεμλυν να αναφέρει το όνομά της; Και γιατί η άλλη αδελφή να προσπαθεί να την κάνει να σωπάσει;