Выбрать главу

«Μάλλον οι μπότες σου σ’ έκαναν να σκοντάψεις, Στρατηγέ», μουρμούρισε, με ένα αδιόρατο χαμόγελο να διαγράφεται στα σαρκώδη χείλη της, και με το ένα σκούρο και γεμάτο τατουάζ χέρι της να παίζει με το χρυσό αρωματικό κουτάκι που κρεμόταν στο στήθος της. «Άχαρο πράγμα οι μπότες». Η ίδια, όπως κι οι δύο Ανεμοσκόποι, ήταν ξυπόλητες, ως συνήθως. Οι πατούσες των Άθα’αν Μιέρε ήταν σκληρές σαν σόλες παπουτσιών και το τραχύ κατάστρωμα ή το παγωμένο λιθόστρωτο δεν τις ενοχλούσαν καθόλου. Παραδόξως, πέρα από τις μπλούζες και τα παντελόνια από λαμπερόχρωμα και χρυσοποίκιλτα μεταξωτά μπροκάρ, η κάθε γυναίκα φορούσε μια φαρδιά ολόλευκη φαρδιά ζώνη, που κρεμόταν μέχρι πιο κάτω από τη μέση της κι έκρυβε σχεδόν την ποικιλομορφία των κολιέ.

«Ήμουν στο λουτρό», αποκρίθηκε η Ηλαίην με σφιγμένη φωνή. Λες και δεν έβλεπαν τα ανασηκωμένα της μαλλιά και την υγρή ρόμπα που κολλούσε στο κορμί της. Η Εσάντε σχεδόν έτρεμε από αγανάκτηση, πράγμα που σήμαινε ότι δεν απείχε πολύ από την ατόφια οργή, κάτι που κόντευε να νιώσει κι η Ηλαίην. «Θα ξαναμπώ αμέσως μόλις φύγετε, κι έπειτα θα μιλήσουμε. Φωτός θέλοντος». Να, λοιπόν! Αφού είχαν μπει με το έτσι θέλω στα διαμερίσματά της, ας έβλεπε πώς θα τους φαινόταν αυτή η μικρή τυπικότητα!

«Είθε η χάρη του Φωτός να ευλογεί κι εσένα, Ηλαίην Σεντάι», αποκρίθηκε μαλακά η Ζάιντα. Ανασήκωσε το ένα της φρύδι προς το μέρος της Αβιέντα, όχι επειδή η γυναίκα βρισκόταν υπό τη διαρκή λάμψη του σαϊντάρ, μια κι η Ζάιντα δεν μπορούσε να διαβιβάσει, ούτε εξαιτίας της γύμνιας της, μια κι οι Θαλασσινές δεν έδιναν και πολλή σημασία σε κάτι τέτοια — όχι παρουσία στεριανών, τουλάχιστον. «Δεν με προσκάλεσες στο λουτρό μαζί σου, κάτι που θα έδειχνε αβροφροσύνη εκ μέρους σου, αλλά δεν είναι της παρούσης. Έμαθα ότι η Νέστα ντιν Ρέας Δύο Σελήνες είναι νεκρή, σκοτωμένη από Σωντσάν. Θρηνούμε τον χαμό της». Και οι τρεις γυναίκες άγγιξαν τις λευκές ζώνες τους κι έφεραν τα ακροδάχτυλα στα χείλη, αλλά η Ζάιντα έμοιαζε εξίσου βιαστική με την Ηλαίην στις τυπικότητες. Χωρίς να υψώσει τη φωνή ή να επιταχύνει το βήμα της, προχώρησε στο εσωτερικό, ξαφνικά κι απότομα, και μπήκε αμέσως στο θέμα, πράγμα μάλλον περίεργο για Θαλασσινή.

«Οι Πρώτες Δώδεκα των Άθα’αν Μιέρε πρέπει να συναντηθούν για την εκλογή νέας Κυράς των Πλοίων. Όσα συμβαίνουν στη Δύση καθιστούν σαφές ότι δεν επιτρέπεται να υπάρξει η παραμικρή καθυστέρηση». Το στόμα της Σιέλυν σφίχτηκε κι η Τσανέλ ανασήκωσε το διάτρητο αρωματικό κουτί στη μύτη της σαν να ήθελε να ρουφήξει τη μυρωδιά του. Το πικάντικο άρωμα ήταν αρκετά έντονο ώστε να διαπερνά την οσμή του ροδέλαιου που είχε διασκορπιστεί στο δωμάτιο. Άσχετα από το αν είχαν περιγράψει στη Ζάιντα όσα αισθάνονταν, εκείνη δεν έδειχνε διόλου ανήσυχη. Τουναντίον, έμοιαζε να διακατέχεται από σιγουριά. Το βλέμμα της είχε προσηλωθεί στο πρόσωπο της Ηλαίην. «Πρέπει να είμαστε έτοιμες για κάθε ενδεχόμενο, εξ ου χρειαζόμαστε άμεσα μια Κυρά των Πλοίων. Στο όνομα του Λευκού Πύργου, υποσχέθηκες να μας παραχωρήσεις είκοσι εκπαιδεύτριες. Δεν μπορώ να πάρω τη Βαντέν μαζί μου, καθότι πενθεί, ούτε εσένα, αλλά θα πάρω τις άλλες τρεις. Όσον αφορά στις υπόλοιπες, ανήκουν στη δικαιοδοσία του Λευκού Πύργου και περιμένω άμεση αποπληρωμή. Έστειλα μήνυμα στις αδελφές στον Ασημένιο Κύκνο για να δω κατά πόσον κάποιες από δαύτες μπορούν να αντεπεξέλθουν στις οφειλές του Πύργου, αλλά δεν μπορώ να περιμένω την απάντησή τους. Φωτός θέλοντος, θα λουστώ με τις άλλες Κυρές των Κυμάτων απόψε, στο λιμάνι του Ίλιαν».

Η Ηλαίην κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια για να παραμείνει ψύχραιμη. Αυτή η γυναίκα μόλις είχε ανακοινώσει ότι σκόπευε να μαζέψει και να τσουβαλιάσει όποια Άες Σεντάι τριγύριζε στο Κάεμλυν! Από τα λεγόμενα της, έβγαινε το συμπέρασμα ότι δεν σκόπευε να αφήσει πίσω καμία Ανεμοσκόπο. Η Ηλαίην ένιωσε την καρδιά της να βουλιάζει. Μέχρι την επιστροφή της Ρεάνε, υπήρχαν εφτά γυναίκες του Σογιού με αρκετή δύναμη για να υφάνουν μια πύλη, αλλά δύο εξ αυτών δεν μπορούσαν να την κάνουν αρκετά μεγάλη για να χωράει άμαξα. Δίχως τις Ανεμοσκόπους, τα όποια σχέδια σχετικά με την τροφοδότηση του Κάεμλυν από το Δάκρυ και το Ίλιαν γίνονταν, στην καλύτερη περίπτωση, προβληματικά. Ο Ασημένιος Κύκνος! Μα το Φως, όποιον κι αν είχε στείλει εκεί η Ζάιντα, θα αποκάλυπτε κάθε πτυχή της συμφωνίας που είχαν κάνει! Η Εγκουέν μάλλον δεν θα την ευχαριστούσε κιόλας που είχε επιτρέψει αυτή τη διαρροή πληροφοριών. Η Ηλαίην σκέφτηκε ότι ποτέ στο παρελθόν δεν είχε να αντιμετωπίσει τόσο πολλά προβλήματα μαζί.