«Ίσως θα έπρεπε να ρωτήσεις την ίδια σχετικά με αυτό». Το χαμόγελο της Εγκουέν ήταν ελαφρώς δηκτικό, όπως κι ο τόνος της. Δεν είχε καταλάβει ακριβώς για ποιο λόγο ο Γκάρεθ Μπράυν ήταν τόσο πιστός απέναντι της, αλλά η Αίθουσα του Πύργου είχε να ασχοληθεί με σοβαρότερα πράγματα από το να κουτσομπολεύει σαν τις χωριατοπούλες. «Μπορείς να πεις σε όποιον θέλεις ότι δεν έχω δεσμεύσει κανέναν, Ντελάνα. Ο Άρχοντας Γκάρεθ περνάει αρκετό καιρό μαζί μου, όπως το έθεσες, επειδή τυγχάνει να είμαι η Άμερλιν κι εκείνος ο στρατηγός μου. Υπενθύμισε τους το, σε παρακαλώ». Ώστε, η Ντελάνα πίστευε πως είναι Πράσινη. Αυτό το Άτζα θα διάλεγε, βέβαια, αν κι ήθελε μόνο έναν Πρόμαχο πραγματικά. Ο Γκάγουιν, όμως, βρισκόταν ή στην Ταρ Βάλον ή καθ’ οδόν προς το Κάεμλυν και σε καμία περίπτωση δεν σκόπευε να τον ενοχλήσει ακόμα. Αν και χωρίς λόγο, χτύπησε ανάλαφρα τον λαιμό του Ντάισαρ και πάσχισε να διατηρήσει το χαμόγελό της και να μην εκτραπεί σε αγριοκοίταγμα. Ένιωθε μάλλον ευχάριστα που, έστω και για λίγο, δεν απασχολούσε το μυαλό της με την Αίθουσα, αν μη τι άλλο. Η Αίθουσα την είχε βοηθήσει να κατανοήσει για ποιο λόγο η Σιουάν έμοιαζε με αρκούδα που έχει πονόδοντο όταν ήταν Άμερλιν.
«Δεν θα έλεγα ότι έγινε και καμιά σπουδαία συζήτηση», μουρμούρισε η Ντελάνα. «Μέχρι στιγμής, δηλαδή. Ωστόσο, υπάρχει ενδιαφέρον για το αν όντως θα δέσμευες έναν Πρόμαχο και ποιον. Αμφιβάλλω αν ο Γκάρεθ Μπράυν μπορεί να θεωρηθεί συνετή επιλογή». Στριφογύρισε πάνω στη σέλα της για να κοιτάξει πίσω τους. Η Εγκουέν σκέφτηκε ότι ήθελε να αντικρίσει τον Άρχοντα Γκάρεθ, αλλά όταν η Καθήμενη γύρισε ξανά μπροστά, είπε πολύ σιγανά: «Η Σέριαμ δεν υπήρξε ποτέ επιλογή σου για Τηρήτρια, φυσικά, αλλά πρέπει να έχεις υπ’ όψιν σου ότι τα Άτζα έβαλαν τις υπόλοιπες από δαύτες να σε παρακολουθούν». Η πιτσιλωτή γκρίζα φοράδα της ήταν κοντύτερη του Ντάισαρ, οπότε η γυναίκα έπρεπε να κοιτάει την Εγκουέν από χαμηλότερη θέση, κάτι που προσπαθούσε να κάνει χωρίς να το τονίζει ιδιαίτερα. Ξαφνικά, εκείνα τα νερωμένα γαλάζια μάτια έγιναν διαπεραστικά. «Υπήρξαν κάποιες σκέψεις, ότι δηλαδή η Σιουάν μπορεί να σου έδωσε μερικές... καλές συμβουλές... σχετικά με την επίδρασή σου στο θέμα της κήρυξης του πολέμου ενάντια στην Ελάιντα. Πάντως, έχει χολώσει λίγο που μερικές καταστάσεις χρειάστηκε να αλλάξουν, έτσι; Η Σέριαμ φαίνεται να είναι η πιθανότερη ένοχη τώρα. Όπως και να έχει, καλό θα είναι να προειδοποιήσεις τα Άτζα την επόμενη φορά που αποφασίσεις να κάνεις κάποια νέα έκπληξη».
«Σ’ ευχαριστώ για την προειδοποίηση», αποκρίθηκε ευγενικά η Εγκουέν. Ένοχη; Είχε αποδείξει στην Αίθουσα ότι δεν επρόκειτο να γίνει μαριονέτα τους, ωστόσο οι περισσότερες επέμεναν να σκέφτονται πως έπρεπε σώνει και καλά να είναι μαριονέτα κάποιου. Τουλάχιστον, κανείς δεν υποψιαζόταν την αλήθεια σχετικά με το συμβούλιό της. Έτσι ήλπιζε, δηλαδή.
«Υπάρχει άλλος ένας λόγος που θα έπρεπε να είσαι επιφυλακτική», συνέχισε η Ντελάνα, ενώ η ένταση στα μάτια της διέψευδε την ανεμελιά στη φωνή της. Φαίνεται πως δεν ήθελε να μάθει η Εγκουέν τη σπουδαιότητα που είχε για την ίδια αυτό. «Να είσαι σίγουρη πως, όποια συμβουλή κι αν σου δώσει καθεμία από δαύτες, προέρχεται από την κεφαλή του Άτζα της, κι όπως γνωρίζεις, η κεφαλή ενός Άτζα κι οι Καθήμενες σπάνια κοιτάζονται κατάματα. Αν ακολουθήσεις τη συμβουλή κατά γράμμα, θα βρεθείς σε ασυμφωνία με την Αίθουσα. Να θυμάσαι ότι η κάθε απόφαση δεν αφορά αναγκαστικά στον πόλεμο, αλλά σίγουρα θα θες κάποιες από αυτές να πραγματοποιηθούν».
«Μια Άμερλιν πρέπει να ακούει κάθε πλευρά πριν πάρει οποιαδήποτε απόφαση», αποκρίθηκε η Εγκουέν, «αλλά θα θυμάμαι την προειδοποίησή σου όταν με συμβουλέψουν, Κόρη μου». Μήπως η Ντελάνα την περνούσε για τρελή; Ή μήπως προσπαθούσε να τη θυμώσει; Ο θυμός ήταν πολύ κακός σύμβουλος στις βιαστικές αποφάσεις, ενώ τα συνακόλουθα σκληρά λόγια ήταν δύσκολο να τα πάρεις πίσω μερικές φορές. Αδυνατούσε να φανταστεί καν ποιος ήταν ο σκοπός της Ντελάνα, αλλά όταν οι Καθήμενες δεν μπορούσαν να τη χειριστούν καλά με τον έναν τρόπο, δοκίμαζαν κάποιον άλλο. Είχε εξασκηθεί αρκετά στο να τις αποφεύγει με ελιγμούς από τότε που πήρε την έδρα της Άμερλιν. Πήρε μερικές βαθιές ανάσες, αναζήτησε την αρμονία της ηρεμίας και τη βρήκε. Τελευταία, είχε εξασκηθεί αρκετά και σε αυτό.
Η Γκρίζα αδελφή την κοίταξε μέσα από το πλαίσιο της κουκούλας της, με πρόσωπο εντελώς ήρεμο. Τα γαλάζια της μάτια, όμως, τώρα ήταν υπερβολικά διαπεραστικά, σαν τρυπάνια. «Θα έπρεπε να μάθεις τι σκέφτονται για το αντικείμενο των διαπραγματεύσεων με την Ελάιντα... Μητέρα».