Η ικανότητα στην ύφανση βελτιωνόταν με την εξάσκηση, αλλά από τις πέντε Δυνάμεις, το κλειδί ήταν η ενίσχυση της Γης, κι εκτός από την ίδια την Εγκουέν, μόνο άλλες εννέα αδελφές στο στρατόπεδο —μαζί με δύο Αποδεχθείσες και σχεδόν είκοσι μαθητευόμενες— κατείχαν αρκετή δύναμη για να κάνουν τις υφάνσεις να λειτουργήσουν. Ωστόσο, ελάχιστες αδελφές επιθυμούσαν να σπαταλήσουν τον ανάλογο χρόνο. Η Ασμανάιλε, αρκετό αδύνατη για να φαίνεται ψηλότερη απ’ όσο ήταν, με τα δάχτυλά της να παίζουν ταμπούρλο πάνω στην επιφάνεια του τραπεζιού, κι έχοντας μπροστά της τη μεταλλική κούπα, κοιτούσε βλοσυρά κι ανυπόμονα καθώς η λευκή άκρη απλωνόταν όλο και περισσότερο προς τα πάνω. Τα γαλανά μάτια της Κάιρεν ήταν τόσο παγερά, που το βλέμμα της φαινόταν ικανό να θρυμματίσει το ψηλό κύπελλο πάνω στο οποίο δούλευε κι είχε μόνο ένα μικρό στεφάνι ασπράδας στον πάτο του. Μάλλον η Κάιρεν ήταν εκείνη που είχε δει η Εγκουέν να μπαίνει.
Ωστόσο, υπήρχαν και μερικές που έδειχναν ενθουσιασμό. Η Τζάνυα, λεπτοκαμωμένη μες στα μετάξια στο χρώμα του μπρούντζου, έχοντας περασμένο πάνω στα μπράτσα της το επώμιο με τα καφετιά κρόσσια, κοίταζε εξεταστικά αυτό που έκαναν η Κάιρεν με την Ασμανάιλε. Ο ζήλος της μαρτυρούσε πόσο πολύ θα ήθελε να βρίσκεται στη θέση τους. Η Τζάνυα ήθελε να μάθει τα πάντα, από το πώς γίνονται μέχρι γιατί γίνονται με τους συγκεκριμένους τρόπους. Είχε απογοητευθεί πολύ όταν δεν κατάφερε να μάθει να φτιάχνει τερ’ανγκριάλ —κάτι που μονάχα τρεις αδελφές, εκτός της Ηλαίην, είχαν καταφέρει να κάνουν μέχρι τώρα, και μάλιστα με αμφίβολα αποτελέσματα— κι είχε κάνει συντονισμένες προσπάθειες να μάθει αυτού του είδους την τέχνη, ακόμα κι όταν οι προκαταρκτικές διαδικασίες είχαν δείξει πως υπολειπόταν της απαραίτητης δύναμης στη χρήση της Γης.
Η Σαλίτα ήταν η πρώτη που πρόσεξε την Εγκουέν. Στρογγυλοπρόσωπη και σκούρα σαν κάρβουνο σχεδόν, κοίταξε την Εγκουέν κατάματα και τα κίτρινα κρόσσια από το επώμιό της ταλαντεύτηκαν ελαφρά καθώς έκανε μια αψεγάδιαστη κι εξαιρετικά λεπτεπίλεπτη υπόκλιση. Μεγαλωμένη στο Σαλιντάρ, η Σαλίτα αποτελούσε μέρος ενός πολύ ενοχλητικού μοτίβου: πάρα πολλές Καθήμενες ήταν πολύ νεαρές για τη συγκεκριμένη θέση. Η Σαλίτα ήταν Άες Σεντάι μόλις τριάντα πέντε χρόνια, ενώ η θέση σπανίως δινόταν σε κάποια που δεν φορούσε το επώμιο τουλάχιστον επί εκατό χρόνια, ή και παραπάνω. Η Σιουάν, πάντως, διέκρινε το μοτίβο και το θεωρούσε ιδιαίτερα ενοχλητικό, χωρίς να μπορεί να πει γιατί. Ανέκαθεν την ενοχλούσαν τα μοτίβα που αδυνατούσε να κατανοήσει. Ωστόσο, η Σαλίτα ήταν υπέρ του πολέμου ενάντια στην Ελάιντα κι υποστήριζε συχνά την Εγκουέν στην Αίθουσα. Όχι πάντα, όμως, κι όχι στο συγκεκριμένο θέμα. «Μητέρα», είπε ψυχρά.
Η Τζάνυα ανασήκωσε απότομα το κεφάλι της κι έσκασε ένα λαμπερό χαμόγελο. Ήταν κι αυτή υπέρ του πολέμου, η μόνη που είχε υπάρξει Καθήμενη και πριν από τη διαίρεση του Πύργου, εκτός από τις δύο Γαλάζιες, τη Λελαίν και τη Λυρέλ, και παρ’ ότι η υποστήριξή της απέναντι στην Εγκουέν δεν ήταν πάντα ακλόνητη, σε γενικές γραμμές ήταν σταθερή. Ως συνήθως, τα λόγια ξεχύθηκαν από μέσα της. «Αυτό δεν θα το ξεπεράσω ποτέ, Μητέρα. Είναι καταπληκτικό. Ξέρω πως δεν θα έπρεπε να εκπλησσόμαστε πια όταν προτείνεις κάτι που δεν έχει σκεφτεί ποτέ κανείς άλλος —μερικές φορές, έχω την εντύπωση πως ο τρόπος σκέψης μας παραείναι καθορισμένος, κι ότι παραείμαστε σίγουρες για το τι μπορεί να γίνει και τι όχι— αλλά να βρεις τρόπο να φτιάξεις κουεντιγιάρ...!» Έκανε μια παύση για να πάρει ανάσα, κι η Σαλίτα βρήκε ευκαιρία και παρενέβη, ήρεμα μεν, ψυχρά δε.
«Εξακολουθώ να πιστεύω πως είναι λάθος», είπε με σταθερή φωνή. «Παραδέχομαι ότι η ανακάλυψη ήταν αποτέλεσμα εξαιρετικής δουλειάς εκ μέρους σου, Μητέρα, αλλά οι Άες Σεντάι δεν θα έπρεπε να φτιάχνουν πράγματα προς... πώληση». Η Σαλίτα έντυσε τη λέξη με όλη την περιφρόνηση που θα έδειχνε μια γυναίκα που αποδεχόταν τα εισοδήματα από τα κτήματά της στο Δάκρυ δίχως να σκεφτεί στιγμή τον τρόπο με τον οποίο είχαν προκύψει. Η στάση αυτή δεν ήταν ασυνήθιστη, αν κι οι περισσότερες αδελφές ζούσαν με τα γενναιόδωρα ετήσια επιδόματα του Πύργου. Αυτό πριν διασπαστεί ο Πύργος. «Επιπλέον», συνέχισε, «σχεδόν οι μισές αδελφές που ανακατεύτηκαν με αυτό είναι Κίτρινες. Κάθε μέρα λαμβάνω παράπονα. Εμείς, τουλάχιστον, άξιο ποιούμε τον χρόνο μας με καλύτερο τρόπο από το να φτιάχνου με... μπιχλιμπίδια». Τα λόγια της προκάλεσαν το αγριεμένο βλέμμα της Ασμανάιλε, της Γκρίζας, και μια παγερή ματιά εκ μέρους της Κάιρεν, η οποία ήταν Γαλάζια, αλλά η Σαλίτα τις αγνόησε. Ανήκε στις Κίτρινες που πίστευαν πως τα υπόλοιπα Άτζα δεν ήταν παρά συμπληρώματα του δικού της, κι ότι αυτή ήταν η μόνη πραγματική τους χρησιμότητα.