Η Σαρίνα φρόντισε να στρωθούν στη δουλειά, μάζεψε τον μανδύα της και τον τοποθέτησε γύρω από τους ώμους της πριν πλησιάσει στη σκηνή. «Αν μου επιτρέπεις, Τιάνα Σεντάι», είπε, κάνοντας μια υπόκλιση που λίγο απείχε από το να απευθύνεται σε ίση. «Μου είπαν να βοηθήσω με το μεσημεριανό σήμερα, και δεν ήθελα να έρθω σε αντιπαράθεση με τους μάγειρες». Τα μαύρα μάτια της κοίταξαν την Εγκουέν για μια στιγμή κι εκείνη ένευσε σαν να επιβεβαίωνε τα λόγια της.
«Πήγαινε, τότε», απάντησε κοφτά η Τιάνα. «Δεν θα μου άρεσε καθόλου ν’ ακούσω ότι μαστιγώθηκες επειδή άργησες».
Χωρίς το παραμικρό ίχνος εκνευρισμού, η Σαρίνα υποκλίθηκε ξανά —δίχως βιασύνη αλλά ούτε υπερβολή— προς την Τιάνα, τις Καθήμενες και την Εγκουέν, με μια φευγαλέα ματιά που ήταν μεν διαπεραστική αλλά πολύ σύντομη για να αποτελεί πρόκληση. Όταν η υφασμάτινη είσοδος έκλεισε πίσω της, η Τιάνα ξεφύσηξε εξοργισμένη.
«Η Νίκολα προκαλεί λιγότερα προβλήματα από μερικές-μερικές», σχολίασε με σκοτεινιασμένο βλέμμα κι η Τζάνυα κούνησε το κεφάλι της.
«Η Σαρίνα δεν προκαλεί προβλήματα, Τιάνα». Μίλησε όσο πιο γρήγορα μπορούσε, αν και σιγανά, έτσι ώστε να μην ακουστεί στο πίσω μέρος της σκηνής. Οι διαφωνίες μεταξύ αδελφών δεν αναφέρονταν ποτέ μπροστά στις μαθητευόμενες, ειδικά όταν αφορούσαν σε κάποια μαθητευόμενη. «Γνωρίζει ήδη τους κανόνες καλύτερα απ’ οποιαδήποτε Αποδεχθείσα και ποτέ της δεν το παρακάνει. Δεν φυγοπονεί ακόμα και στις χειρότερες αγγαρείες, κι είναι η πρώτη που θα δώσει ένα χεράκι για να βοηθήσει κάποια μαθητευόμενη. Έτσι είναι η Σαρίνα και δεν αλλάζει. Μα το Φως, δεν μπορείς να επιτρέπεις σε μια μαθητευόμενη να σε φοβίζει».
Η Τιάνα σφίχτηκε και κάτι πήγε να πει γεμάτη θυμό, αλλά από τη στιγμή που η Τζάνυα άρχιζε την πολυλογία, δεν ήταν εύκολο ν’ ανταλλάξεις λόγια μαζί της. «Η Νίκολα, αντίθετα, προκαλεί διαφόρων ειδών προβλήματα, Μητέρα», είπε βιαστικά η Καφετιά αδελφή. «Από τότε που ανακαλύψαμε ότι διαθέτει το ταλέντο της Πρόβλεψης, δεν σταματάει να Προβλέπει δύο και τρεις φορές τη μέρα, μπορεί να σου το πει κι η ίδια. Ή, μάλλον, θα σου το πει η Αράινα. Η Νίκολα είναι αρκετά έξυπνη ώστε να ξέρει ότι όλοι γνωρίζουν πως δεν θυμάται τι λέει όταν Προβλέπει, αλλά η Αράινα φαίνεται να είναι πάντα παρούσα για να ακούει, να θυμάται και να τη βοηθάει να ερμηνεύει. Κάποια απ’ όσα λέει ανήκουν στην κατηγορία αυτών που θα μπορούσε να κατανοήσει οποιοσδήποτε μέσα στον καταυλισμό, όσο χαζός ή μωρόπιστος κι αν είναι —μάχες με τους Σωντσάν ή τους Άσα’μαν, μια φυλακισμένη Άμερλιν, ο Αναγεννημένος Δράκοντας να πραγματοποιεί εννέα απίθανα κατορθώματα, οράματα που θα μπορούσαν να περιγράφουν την Τάρμον Γκάι’ντον ή ένα χολερικό στομάχι— όλα τα υπόλοιπα, όμως, συμβαίνουν για να καταδείξουν ότι πρέπει να επιτραπεί στη Νίκολα να προχωρήσει γρηγορότερα στα μαθήματά της. Ανέκαθεν ήταν άπληστη σ’ αυτό το ζήτημα. Έχω την εντύπωση πως οι περισσότερες από τις άλλες μαθητευόμενες έχουν πάψει να την πιστεύουν».
«Επίσης, χώνει τη μύτη της παντού», παρενέβη η Σαλίτα, τη στιγμή που η Τζάνυα τής έδωσε την ευκαιρία. «Αυτή κι ο σταβλίτης τα συνηθίζουν κάτι τέτοια». Το πρόσωπό της παρέμενε ήρεμο και ψυχρό, ενώ η ίδια βάλθηκε να μετακινεί το επώμιο της σαν να αποτελούσε το κέντρο της προσοχής της, αλλά άρχισε να μιλάει λίγο πιο γρήγορα, λες και φοβόταν μήπως η Καφετιά ξανάπαιρνε το πάνω χέρι. «Μαστιγώθηκαν και οι δύο, επειδή κρυφάκουγαν κάποιες αδελφές. Εγώ η ίδια έπιασα στα πράσα τη Νίκολα να προσπαθεί να κρυφοκοιτάξει μία από τις περιοχές Ταξιδέματος. Μου είπε ότι ήθελε απλώς να δει μια πύλη ν’ ανοίγει, αλλά νομίζω πως προσπαθούσε να μάθει να υφαίνει. Την ανυπομονησία μπορώ να την καταλάβω, αλλά τον δόλο δεν τον υποφέρω. Δεν πιστεύω πλέον πως η Νίκολα θ’ αποκτήσει το επώμιο, κι έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι, ειλικρινά, μήπως θα έπρεπε να διωχθεί τώρα παρά αργότερα. Το βιβλίο των μαθητευομένων μπορεί να είναι ανοικτό για καθεμία», αποτελείωσε την πρότασή της με μια ανέκφραστη ματιά προς το μέρος της Εγκουέν, «αλλά δεν είμαστε αναγκασμένες να κατεβάσουμε εντελώς το επίπεδό μας».
Η Τιάνα την αγριοκοίταξε και σούφρωσε τα χείλη της πεισματικά, τονίζοντας ακόμα περισσότερο τα λακκάκια της. Έδινε την εντύπωση μαθητευόμενης, λες και δεν φορούσε το επώμιο για περισσότερα από τριάντα χρόνια. «Όσο παραμένω Κυρά των Μαθητευομένων, η απόφαση για το αν θα φύγει ένα κορίτσι ή όχι είναι δική μου», είπε όλο έξαψη, «και δεν σκοπεύω να χάσω μια κοπέλα με τις δυνατότητες της Νίκολα». Η Νίκολα θα γινόταν πανίσχυρη στη Δύναμη κάποια μέρα. «Ή με τις δυνατότητες της Σαρίνα», πρόσθεσε μορφάζοντας, καθώς τα χέρια της ίσιωναν νευρικά τη φούστα της. Οι δυνατότητες της Σαρίνα ήταν εντυπωσιακές, ξεπερνώντας εκείνες οποιασδήποτε αδελφής στα χρονικά, ίσως ακόμα και της Νυνάβε. Κάποιες πίστευαν πως θα γινόταν κάτι περισσότερο από πανίσχυρη, αλλά αυτό δεν ήταν παρά εικασίες. «Αν σ’ ενοχλεί η Νίκολα, Μητέρα, μπορώ να φροντίσω επ’ αυτού».