«Κάερ Μακντόναλντ!» γρύλλισε ο Λούθιεν στον Κυκλωπιανό αρχηγό.
Ο Μπέλσεν’ Κριγκ έγειρε το τεράστιο κεφάλι του με απορία, αλλά αμέσως το πρόσωπό του φωτίστηκε καθώς κατάλαβε. «Μόντφορτ!» απάντησε.
Ο Λούθιεν όρμησε με μια δυνατή κραυγή ενώ ο Μπέλσεν’ Κριγκ έκανε το ίδιο. Τα μεγάλα σπαθιά τους έβγαλαν μια δυνατή κλαγγή, καθώς περνούσαν ο ένας δίπλα στον άλλο. Δεν τραυματίστηκε κανείς από τους δύο, όμως το μπράτσο του Λούθιεν μούδιασε από το τρομερό χτύπημα του Κυκλωπιανού.
Τότε ο Όλιβερ συνειδητοποίησε ότι είχε ένα σοβαρό πρόβλημα. Στεκόταν μόνος του στη μέση του ανοιχτού χώρου, όπου ξαφνικά ο τερατώδης μονόφθαλμος ήταν πιο κοντά του από τον Λούθιεν! Ο χάφλινγκ κοίταξε πανικόβλητος το ξίφος του, τόσο μικροσκοπικό μπροστά σε αυτό το έφιππο τέρας, προς μεγάλη του ανακούφιση όμως ο μονόφθαλμος ούτε καν τον πρόσεξε, απλώς έστριψε τον αλογόχοιρο και άρχισε τη δεύτερη επίθεση.
Τα σπαθιά χτύπησαν πάλι μεταξύ τους, ψηλά στον αέρα. Ο Λούθιεν όμως είχε σταθεροποιήσει το κράτημά του αυτήν τη φορά, έτσι ο Τυφλωτής περιστράφηκε προς τα κάτω ακολουθώντας την τρομερή ορμή του χτυπήματος του μονόφθαλμου, ενώ ο Λούθιεν έσκυψε και το σπαθί του Μπέλσεν’ Κριγκ κόντεψε να του ξυρίσει το κεφάλι, καθώς διέγραφε με απίστευτη ταχύτητα την κυκλική τροχιά του.
Ο ευκίνητος Λούθιεν είχε αφήσει το σπαθί να φύγει τελείως από το χέρι του, για να το ξαναπιάσει αμέσως με αντίστροφη λαβή. Έκανε έναν αστραπιαίο ξιφισμό σημαδεύοντας τον μηρό του Μπέλσεν’ Κριγκ, αλλά η κίνησή του δεν ήταν όσο γρήγορη έπρεπε, με αποτέλεσμα να καρφωθεί ο Τυφλωτής βαθιά στα πλευρά του αλογόχοιρου.
Το δυνατό ζώο συνέχισε τον καλπασμό του, γι’ αυτό ο Λούθιεν αναγκάστηκε να αφήσει τα γκέμια και να πιάσει τη λαβή του σπαθιού με τα δύο χέρια για να μην το χάσει. Κατάφερε να το κρατήσει, αλλά καθώς το σπαθί ξεκαρφωνόταν από τον αλογόχοιρο, ο Λούθιεν έπεσε από το άλογό του. Σωριάστηκε στο λασπόχιονο και, καθώς σηκωνόταν πάλι, είδε τον Μπέλσεν’ Κριγκ να σηκώνεται κι αυτός ξεμπλέκοντας τα μέλη του από το πεσμένο ζώο.
«Τώρα θα πεθάνεις!» είπε ο Κυκλωπιανός πλησιάζοντας χωρίς τον παραμικρό δισταγμό. Το μεγάλο σπαθί του διέγραψε μια οριζόντια κυκλική τροχιά και μετά επανήλθε με ένα γρήγορο αντίστροφο χτύπημα. Ο Λούθιεν μόλις που πρόλαβε να αποκρούσει.
Ο Μπέλσεν’ Κριγκ συνέχισε την επίθεση με κατακόρυφο χτύπημα από ψηλά ακολουθούμενο από έναν οριζόντιο ξιφισμό. Ο Λούθιεν απέκρουσε πηδώντας στο πλάι την τελευταία στιγμή.
Ο Κυκλωπιανός χτυπούσε μανιασμένα, αλλά ο Λούθιεν τον αντιμετώπιζε χωρίς δυσκολία αφήνοντάς τον να εξαντλήσει την δύναμή του, αποκρούοντας απλώς ή αποφεύγοντας κάθε επίθεση. Κάθε τόσο έβρισκε ένα μικρό άνοιγμα, οπότε ο Τυφλωτής διαπερνούσε την άμυνα του Μπέλσεν’ Κριγκ, αλλά οι κινήσεις του έπρεπε να είναι γρήγορες και να τραβά αμέσως το σπαθί, για να αποκρούσει την επόμενη άγρια επίθεση.
Ο Λούθιεν έβλεπε λεπτές γραμμές από αίμα στα σημεία όπου είχε χτυπήσει τον αντίπαλό του, ήξερε όμως ότι δεν του είχε προκαλέσει κανένα σοβαρό τραύμα. Ένιωθε σαν σφήκα που, τσιμπώντας έναν γίγαντα, είναι αδύνατο να τα βγάλει πέρα. Ο Λούθιεν έπνιξε τον πανικό που ξύπνησε μέσα του, λέγοντας στον εαυτό του ότι η σφήκα μπορεί να νικήσει.
Αλλά μόνο αν δεν έκανε το παραμικρό λάθος.
Η μονομαχία συνεχίστηκε για αρκετή ώρα, με τον Λούθιεν να αποφεύγει τους ξιφισμούς προκαλώντας συγχρόνως μικροτραύματα στον Μπέλσεν’ Κριγκ, αυτός όμως έμοιαζε να μη νιώθει τίποτα, ούτε οι επιθέσεις του επιβραδύνονταν από διαφαινόμενη εξάντληση. Ο Λούθιεν κατάλαβε ότι ο αντίπαλός του ήταν καλός, πολύ καλύτερος από κάθε Κυκλωπιανό που είχε αντιμετωπίσει ως τότε. Και δυνατός! Ήξερε ότι, αν έχανε έστω και μία απόκρουση, αν ο μονόφθαλμος κατάφερνε να τον χτυπήσει έστω και μια φορά, θα τον έκοβε στα δύο.
Και ξαφνικά συνέβη αυτό που ήθελε να αποφύγει. Καθώς οπισθοχωρούσε, πάτησε σε ένα σημείο με ανώμαλο πάγο και γλίστρησε πέφτοντας στο ένα γόνατο. Ο Μπέλσεν’ Κριγκ όρμησε αμέσως κατεβάζοντας με δύναμη το μεγάλο σπαθί του.
Ο Λούθιεν ύψωσε τον Τυφλωτή οριζόντια πάνω από το κεφάλι του. Το ξίφος του Μπέλσεν’ Κριγκ, χτυπώντας το όπλο του νέου κοντά στη λαβή, σταμάτησε, αλλά το χέρι του Λούθιεν υποχώρησε από την τρομερή δύναμη του χτυπήματος με αποτέλεσμα να χαλαρώσει το σφίξιμό του στη λαβή. Δεν είχε τραυματιστεί, αλλά ο πόνος ήταν δυνατός.
Αφού έπιασε τον Τυφλωτή με το αριστερό χέρι, έκανε έναν οριζόντιο ξιφισμό προσπαθώντας να αναγκάσει το μονόφθαλμο τέρας να οπισθοχωρήσει. Τον βρήκε στην κοιλιά, αλλά όχι αρκετά δυνατά για να τον σταματήσει.
Ο Λούθιεν έσπευσε να τραβήξει πίσω το σπαθί για την επόμενη απόκρουση, αλλά ξαφνικά πετάχτηκε μπροστά καθώς κάποιος ή κάτι ανέβηκε τρέχοντας στην πλάτη του.