Ο Χούμα είχε μια ιδέα. Στράφηκε στους συντρόφους του. «Καζ, Μάτζιους, πάρτε τα άλογα. Θέλω να μπορώ να σας εμπιστευτώ ότι θα συνεργαστείτε. Γίνεται;»
Ο Καζ αγριοκοίταξε το μάγο που, απαλλαγμένος από τις τύψεις, επέστρεφε γοργά στην παλιά του αλαζονεία. Του ανταπόδωσε την άγρια ματιά με ανάλογη αντιπάθεια. Ωστόσο θα συνεργάζονταν, γιατί ο σκοπός τους ξεπερνούσε κατά πολύ την ασημαντότητά τους. Ικανοποιημένος, ο Χούμα συνέχισε.
«Στο άγαλμα του δράκου, στην αίθουσα των λογχών, υπήρχε μια σέλα» είπε στη δράκαινα. «Επέτρεπε στον αναβάτη να διατηρεί τον έλεγχο του όπλου του. Θα ήθελα να φτιάξω ένα ακριβές αντίγραφο αυτής της σέλας. Ύστερα, αν το επιτρέπεις, μπορώ να ανέβω στην πλάτη σου με μια Δρακολόγχη έτοιμη, σε περίπτωση επίθεσης.»
Η δράκαινα σήκωσε το κεφάλι και φάνηκε να το σκέφτεται. Τελικά του έγνεψε καταφατικά. «Σπουδαία σκέψη. Πρέπει να σου πω ότι, όταν πρωτοήρθα στα βουνά, έπεσα πάνω σ’ έναν ντρέντγουλφ του Γκάλαν Ντράκος και τον σκότωσα αμέσως, αλλά να είσαι σίγουρος ότι ο Γκάλαν Ντράκος θα στείλει το τσιράκι του, τον πολέμαρχο Κράινους, να σε πολεμήσει.» Τέντωσε τα μακριά της νύχια. «Δε θα μου κακοφαινόταν μια δεύτερη αντιπαράθεση μ’ αυτό το βδέλυγμα που ονομάζεται Τσαρ. Πάρα πολλοί δικοί μου έχουν σκοτωθεί από το μαύρο δράκο και το σύντροφό του, τον πολέμαρχο.»
Με αυτά τα λόγια, η δράκαινα άπλωσε τα φτερά της, σηκώθηκε στον αέρα όσο πιο σύντομα και απαλά ήταν δυνατόν και ύστερα προσγειώθηκε κάπου τόσο χαμηλά που βρέθηκε σχεδόν στο ίδιο ύψος με τους τρεις συντρόφους. «Ανεβείτε πάνω μου. Μπορώ να σας πάω και τους τρεις στις λόγχες. Αλλά να είστε προετοιμασμένοι για πολλές στροφές. Οι άνεμοι μπορεί να γίνουν πολύ άγριοι στα βουνά.»
Όταν βρέθηκαν ασφαλείς πάνω στην πλάτη της, η τεράστια δράκαινα άνοιξε ξανά τα φτερά της και σηκώθηκε στον ουρανό. Στην αρχή οι τρεις σύντροφοι είδαν τη γη να ορμάει καταπάνω τους, αλλά υστέρα απομακρύνθηκε, καθώς η ασημένια δράκαινα κέρδισε ύψος μέχρι να επιτύχει την απαραίτητη ισορροπία.
Ο Χούμα κοίταξε την κορυφή που είχαν εγκαταλείψει. Είχαν συμβεί τόσο πολλά εκεί που ποτέ δε θα τα καταλάβαινε ολότελα. Ούτε καν στην κορυφή δεν είχε φτάσει, όπως ήταν η πρώτη του σκέψη. Τουλάχιστον το ένα τέταρτο του πανίσχυρου γίγαντα ορθωνόταν από πάνω τους.
Κάτω τους κειτόταν ο νεφελοσκέπαστος κόσμος. Καθώς μπήκαν στην ομιχλώδη κορυφή του Άνσαλον, ο Χούμα –παρά τις νίκες του στο βουνό– ρίγησε και παρακάλεσε από μέσα του να μπορέσει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.
«Να μαστέ.» Η ασημένια δράκαινα τους έδειξε ένα σημείο στους νότιους πρόποδες του βουνού. Ο Χούμα κοίταξε κάτω και είδε τα άλογα και μια άμαξα. Η ασημένια δράκαινα είχε σχεδιάσει καλά το δύσκολο ταξίδι τους.
Μόνο όταν βρέθηκαν στο έδαφος μίλησε ο Καζ. «Δεν περιμένεις να σύρουν την άμαξα τέτοια άλογα! Δεν έχουν εκπαιδευτεί για τέτοιες δουλειές. Είναι πλάσματα του πολέμου, δεν είναι καματερά.»
«Θα κάνουν ό,τι μπορούν» απάντησε ο μεγαλόπρεπος κολοσσός.
Στο μεταξύ ο Χούμα είχε στρωθεί στη δουλειά για να υλοποιήσει την ιδέα του. Είχε βγάλει τη σέλα του αλόγου του. Με τη βοήθεια ενός μαχαιριού δανεισμένου από τον Καζ –το δικό του ήταν ακόμα κάπου στο βουνό– έκοψε τη σέλα δεξιά κι αριστερά, έτσι που να μπορεί να εφαρμόζει πιο άνετα στην πλάτη της δράκαινας, που ήταν πολύ πιο φαρδιά από οποιουδήποτε αλόγου. Καθώς το λουρί της σέλας δε θα έφτανε να δεθεί στη μέση της δράκαινας, ο Χούμα αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει σκοινί. Ευτυχώς, το δέρμα των δράκων ήταν πολύ πιο σκληρό και γερό από των αλόγων κι έτσι οι χοντροί κόμποι ούτε θα ερέθιζαν ούτε θα εμπόδιζαν τη δράκαινα.
Για το στρόφαλο όπου θα περιστρεφόταν η λόγχη ο Χούμα δεν μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα. Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να κόψει ένα μέρος του μπροσταριού της σέλας, για να μπορεί τουλάχιστον η λόγχη να στηρίζεται πάνω σε κάτι. Ύστερα ασφάλισε τη Δρακολόγχη σ’ εκείνη την πλευρά και τη δοκίμασε. Διαπίστωσε ότι η λόγχη είχε κάμποσο τζόγο στ’ αριστερά, αλλά σχεδόν καθόλου στα δεξιά. Πιστεύοντας ότι θα λειτουργούσε, ο Χούμα αφαίρεσε τη λόγχη κι έδειξε στη δράκαινα το κατασκεύασμά του. Εκείνη το κοίταξε ερωτηματικά κι ύστερα συμφώνησε.
«Η σέλα που είδα» είπε ο ιππότης «έμοιαζε πολύ με σέλα αλόγου. Ήταν φαρδύτερη μια και πρέπει να φορεθεί από δράκο. Κατά βάση, η μόνη διαφορά βρίσκεται στο σημείο όπου στηρίζεται η Δρακολόγχη. Η βάση του αγάλματος περιστράφηκε καθώς έπαιρνα τη λόγχη. Αυτό δεν μπορώ να το καταφέρω. Χρειάζομαι περισσότερα εργαλεία και χρόνο. Γι’ αυτό, μόνη μου επιλογή ήταν να κόψω το μπροστάρι της σέλας για να χωρέσει το κοντάρι της λόγχης.» Ο Χούμα κοίταξε το έργο του συνοφρυωμένος. «Δεν κατάφερα και σπουδαία πράγματα.»