Εκείνη γέλασε πνιχτά. «Αλήθεια, ο Κεραυνός και ο Καζ κάνουν ένα πολύ ταραχοποιό ζευγάρι, αλλά ο δράκος έχει μυαλό, έτσι νομίζω τουλάχιστον. Θα τον προειδοποιήσω μόλις βρεθούμε στον αέρα.»
«Φρόντισε να καταλάβουν ότι η προειδοποίηση αφορά και τους δυο τους.»
«Δε θα αφήσω καμία αμφιβολία.»
Θέλησαν να φυγουν χωρίς φανφάρες, αλλά ο Φάραν ούτε να το ακούσει. Ο υποδιοικητής είχε παρατάξει την τιμητική φρουρά για να τους αποχαιρετήσει.
Ο Κεραυνός ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιασμένος από τη Δρακολόγχη. Τρόμος ήδη των ουρανών, κατά δήλωσή του, τώρα με τη λόγχη και με τον Καζ στη σέλα, θα γινόταν το τέλειο όπλο. Οι ασημένιοι δράκοι τον κοίταζαν με κρυμμένη φαιδρότητα, αν και η δράκαινα του Χούμα ομολόγησε αργότερα ότι τα λόγια του μπρούτζινου δεν ήταν καυχησιές. Ήταν στ’ αλήθεια τρομερός αντίπαλος.
Οι δράκοι υψώθηκαν στον ουρανό ένας-ένας, με τον Χούμα και τη δράκαινα πρώτους και τον Καζ με τον Κεραυνό τελευταίους. Ο ήλιος ήταν κιόλας ψηλά, αλλά στην πλάτη των δράκων οι σύντροφοι θα κάλυπταν οπωσδήποτε μεγάλη απόσταση εκείνη τη μέρα.
Μέχρι να έρθει θριαμβευτικά η νύχτα, είχαν περάσει για τα καλά τα σύνορα της Σολάμνια. Όμως κάτι που δεν είχαν σκεφτεί τους καθυστέρησε. Η ψιχάλα που είχε αρχίσει στο Έργκοθ είχε πια γίνει κατακλυσμός και οι τέσσερις αναβάτες έγιναν μούσκεμα. Οι δράκοι δε φαίνονταν να επηρεάζονται από την καταιγίδα – και ειδικά ο μπρούτζινος, ο οποίος φαινόταν να απολαμβάνει τις αστραπές που κόντεψαν δυο φορές να τους σουβλίσουν. Κατά προτροπή του Χούμα, προσγειώθηκαν –επιτέλους– για τη νύχτα, ελπίζοντας ότι οι συνθήκες θα ήταν καλύτερες το πρωί. Οι δράκοι σχημάτισαν έναν προστατευτικό τοίχο γύρω τους και οι τέσσερις σύντροφοι έστησαν τις δύο σκηνές που είχε σκεφτεί να πάρει μαζί ο Έιβοντεϊλ. Οι σκηνές τούς προφύλασσαν από τη βροχή – και το μόνο που ενοχλούσε τον Χούμα ήταν η έντονη μυρωδιά του μινώταυρου, που όσο προχωρούσε η νύχτα τόσο δυνάμωνε.
Η βροχή δε σταμάτησε, αλλά μειώθηκε. Οι καβαλάρηδες σκεπάστηκαν με τους μανδύες τους ή τις λιγοστές κουβέρτες που είχαν μαζί τους. Χάρη στους δράκους, σε δυο μέρες θα βρίσκονταν κοντά στο Ακροπύργιο του Βίνγκααρντ. Αν δεν τους βάραιναν οι παραπανίσιες λόγχες, θα χρειάζονταν ακόμα λιγότερο χρόνο.
Και πάλι, το ταξίδι κάθε άλλο παρά είχε τελειώσει, γιατί πλέον είχαν να αντιμετωπίσουν τις δυνάμεις της δρακοβασίλισσας. Ο Ντράκος είχε ένα οχυρό στην καρδιά της Σολάμνια, έχοντας καταφέρει επιτέλους να αποκόψει τις βόρειες από τις νότιες οδούς που οδηγούσαν στο Βίνγκααρντ ή ξεκινούσαν από αυτό, δημιουργώντας έναν αποτελεσματικό τοίχο γύρω από το Ακροπύργιο. Τα εφόδια σπάνιζαν. Ο έλεγχος των ουρανών ήταν ακόμα αμφισβητούμενος, αλλά το ηθικό των δράκων του Φωτός άρχιζε να πέφτει. Το μόνο που τους κρατούσε ακόμα στη θέση τους, τους αποκάλυψε η ασημένια δράκαινα, ήταν οι φήμες για τη Δρακολόγχη.
Πρώτος πετούσε ο ασημένιος αρσενικός, όταν ένιωσαν την πρώτη εχθρική εισβολή. Μια μαγική παρουσία που εξέταζε τους νεοφερμένους. Η εισβολή δεν ήταν παρά μια στιγμιαία επαφή με τη σκέψη τους, αλλά ήταν αρκετή για να σταματήσει απότομα ολόκληρη την ομάδα.
«Πίσω!» φώναξε ο αρσενικός.
Οι τέσσερις κολοσσοί περιστράφηκαν και γύρισαν αρκετά πίσω. Πετώντας, αντάλλασσαν τις απόψεις τους.
«Τι ήταν αυτό που νιώσαμε;» ρώτησε η θηλυκιά του Χούμα.
«Ένα μυαλό, όχι δράκου, αλλά ένα πανίσχυρο μυαλό ανθρώπου. Ανεξάρτητο μάλιστα. Αυτός εδώ δεν ήταν ποτέ του μαθητής των Ταγμάτων της Μαγείας.»
«Δεν ήταν κληρικός;»
Ο αρσενικός κούνησε αρνητικά το τεράστιο κεφάλι του. «Όχι, οπωσδήποτε μάγος. Αποστάτης.»
Ο Χούμα κοίταξε γύρω του νευρικά. «Δεν είναι βέβαια απειλή για σας!»
«Υλικά όχι, Χούμα» του απάντησε η δικιά του ασημένια δράκαινα. «Αλλά δε θα δυσκολευτεί να ενημερώσει κι άλλους για την παρουσία μας –αν δεν το έχει κάνει ήδη– και αυτοί οι άλλοι μπορεί να είναι όντως απειλή. Η δική του μοναδική αποστολή είναι να φυλάει τους ουρανούς.»
«Αφήστε με να τον σκοτώσω!» φώναξε ο Κεραυνός.
«Και τι θα κάνεις» τον ρώτησε η θηλυκιά «για να τον εμποδίσεις να στείλει το μήνυμά του πριν τον χτυπήσεις;»
Ο μπρούτζινος δράκος έκλεισε το στόμα του.
«Νομίζω» άρχισε ο ασημένιος αρσενικός «ότι υπάρχει δρόμος ανοιχτός για μας. Άλλωστε, δεν είναι παρά ένας άνθρωπος. Θα πετάξω πολύ ψηλότερα απ’ όσο πετάω συνήθως. Μόλις φτάσω εκεί, θα μπορέσω ίσως να διαπιστώσω αν η εμβέλεια της ισχύος του φτάνει τόσο ψηλά. Για να βεβαιωθώ, θα ρισκάρω να μας ανακαλύψουν.» «Αν ο σύντροφός μου δεν έχει αντίρρηση…» πρόσθεσε.
Ο Μπουόρον κούνησε αρνητικά το κεφάλι, αν και έσφιξε με μεγαλύτερη δύναμη το μπροστάρι της σέλας.