Φορούσε μαύρους χιτώνες.
«Απάτη! Σ’ το είπα!» Η δράκαινα σηκώθηκε όρθια έτοιμη να υπερασπιστεί τον Χούμα. Ο Μάγος του Μελανού Χιτώνα μαζεύτηκε, αν και στα μάτια του δε φάνηκε φόβος. Ο Χούμα φώναξε στη συντρόφισσά του να ησυχάσει. Αυτή η καινούρια της νευρικότητα άρχιζε να τον κουράζει.
«Άκουσε αυτά που έχω να σου πω» είπε τραχιά ο σκοτεινός μάγος.
Ο Χούμα τον κοίταξε βλοσυρά. «Τι έχεις να μου πεις; Έχω ήδη μιλήσει με τον αφέντη σου.»
Ο μάγος μόρφασε. «Μόλις έθιξες το κρίσιμο σημείο της κουβέντας μας· τον αποστάτη που αυτοδιορίστηκε αφέντης μας. Αυτό το ψοφίμι!»
«Και οι δύο υπηρετείτε την ίδια κυρά, έτσι δεν είναι;»
«Άκου προσεκτικά, Ιππότη της Σολάμνια. Γιατί δεν μπορώ να ξέρω πότε θα καταλάβει ότι λείπω αυτός ο κοπρίτης. Χρειαζόμαστε τη συμφωνία σου.»
«Τη δική μου;» ο Χούμα ξαφνιάστηκε. Ένας Μάγος του Μελανού Χιτώνα να του ζητάει τη βοήθειά του…
«Γνωρίζουμε για σένα – διαμέσου κάποιου που έχει φορέσει πολλούς χιτώνες στη ζωή του και που ακόμα και τώρα φοράει άλλον ένα, πνευματικά τουλάχιστον, αν όχι και υλικά.»
«Ο Μάτζιους!» Ο ιππότης αναπήδησε από την αόριστη περιγραφή του άλλου. «Πού είναι;»
Ο μάγος σήκωσε το χέρι του για να τον ησυχάσει. «Δεν έχουμε καιρό για τέτοια. Άκου. Ξέρουμε πια ότι, αν νικήσει η δρακοβασίλισσα, δε θα αξίζουμε για αυτήν περισσότερο από εσένα. Ήδη ο Ντράκος έχει γίνει η θνητή φωνή της και ο κόσμος του θα είναι σαν να βγήκε από την Άβυσσο την ίδια. Έχεις δει τα βδελύγματά του. Θα ήθελες να τα δεις να υπάρχουν για πάντα; Θέλουμε να έρθουμε με το μέρος σας. Καλύτερα να πεθάνουμε πολεμώντας παρά να βρεθούμε αιώνια στο έλεος της – και, θυμήσου τα λόγια μου, θα έχει φυλάξει κάποιο ειδικό μέρος και για τα δύο μας τάγματα.»
Προσφορά συμμαχίας… από ένα Μάγο του Μελανού Χιτώνα; «Πώς γίνεται να σε πιστέψω, εσένα, ένα από τα δικά της πλάσματα;»
Ο μάγος ίσιωσε το κορμί του. «Πρώτο και κυρίαρχο χρέος μου είναι η πίστη στον Νουιτάρι, το Σκοτεινό Άρχοντα της Μαγείας. Σφάλαμε όταν αποφασίσαμε να υπηρετήσουμε την – δε θα την πω μητέρα του, αλλά απλώς αυτήν που τον γέννησε. Όμως ο Νουιτάρι νοιάζεται για αυτό τον κόσμο. Αυτός είναι ο λόγος που αυτός, ο Λουνιτάρι και…» ο μάγος δίστασε να προφέρει το όνομα «ακόμα και ο Σολίναρι του Φωτός εγκατέλειψαν τη μάχη για τον Κριν και δημιούργησαν τα Τάγματα της Μαγείας ως ξεχωριστή οντότητα, με σκοπό τη βελτίωση της μαγείας στον κόσμο. Αν νικήσει η Τακίσις, ο Κριν θα γίνει ένας κρύος βράχος ανάμεσα στα αστέρια. Το όνειρο του κυρίου μας θα χαθεί. Αυτό δε γίνεται να το επιτρέψουμε.»
«Τι θέλεις;»
«Δεν είναι τόσο το τι θέλουμε όσο το τι μπορούμε να δώσουμε.»
«Να δώσετε;» Η ασημένια δράκαινα, που ήταν σιωπηλή κατά τη διάρκεια της κουβέντας, στένεψε τα μάτια και γέλασε σαρκαστικά. «Οι Μάγοι του Μελανού Χιτώνα δε δίνουν παρά μόνο δυστυχία και θάνατο.»
«Άδικο λάθος. Εντούτοις, σ’ αυτή την περίπτωση, όποια δυστυχία και θάνατο χαρίσουμε θα είναι για τον Ντράκος και την άθλια συμμορία του – αλλά χρειαζόμαστε μια ευκαιρία.»
«Ευκαιρία; Τι εννοείς;»
«Να η προσφορά μου.» Ο μάγος έτεινε ένα κοκαλιάρικο χέρι. Στην παλάμη του ακουμπούσε μια μικροσκοπική πράσινη σφαίρα. «Αν δεν το πλησιάσεις αρκετά, ποτέ δε θα μπορέσεις να διακρίνεις το κάστρο του Γκάλαν Ντράκος. Βρίσκεται στις εσχατιές, ανάμεσα στο επίπεδό μας και στην Άβυσσο. Με αυτό θα μπορέσεις να το εντοπίσεις.»
Η ασημένια δράκαινα αγρίεψε. «Δεν αφορά αυτό την πρώην κυρά σου, τη δρακοβασίλισσα; Τι θα κάνει όταν επιτεθούμε στην κατοικία του πιο πιστού της δούλου, θα παραμερίσει για να περάσουμε;»
Ο μάγος έδειξε τη Δρακολόγχη. «Μου είπαν ότι έχει τους δισταγμούς της σχετικά με αυτά εδώ. Λένε ότι παραμένει μέσα στα όρια του κάστρου, κοντά στο μονοπάτι για την Άβυσσο, επειδή φοβάται τις Δρακολόγχες και τη δύναμή τους.»
«Εξωφρενικό! Χούμα, δε θα σε αφήσω…» Η ασημένια δράκαινα γύρισε και, βλέποντας την έκφραση του ιππότη, κοκάλωσε. «Χούμα … δεν μπορεί να τον πιστεύεις»
Ο ιππότης την αγνόησε. «Κι αν υποθέσουμε ότι τους χτυπάμε, εσείς τι θα κάνετε;»
«Η μεγαλύτερη απειλή σας μέσα στο κάστρο θα είναι όσοι Μάγοι του Μελανού Χιτώνα και αποστάτες παραμένουν πιστοί στον Γκάλαν Ντράκος. Με αυτούς θα ασχοληθούμε εμείς. Αν είναι δυνατόν, θα προσπαθήσουμε να διώξουμε και τους δράκους.»
«Αυτό είναι τρέλα!»
Μια σκιά στάθηκε από πάνω τους. Σήκωσαν και οι τρεις τα μάτια και είδαν τον Καζ με τον Κεραυνό να αιωρούνται στον αέρα. Ο μινώταυρος φώναξε.
«Γρήγορα! Βλέπω ανιχνευτές δράκους μπροστά μας!»
Ο μάγος στράφηκε γρήγορα στον Χούμα. «Μα τον Νουιτάρι, σου ορκίζομαι ότι το όνομά μου είναι Γκάνθερ κι ότι μπορείς να με εμπιστευτείς. Πάρ’ το!»