Ο Χούμα είχε διαλέξει το συγκεκριμένο δέντρο για την τεράστια ρίζα του, που εξείχε από το έδαφος. Ήταν ευτυχής επιλογή, γιατί ο ιππέας –για να διεκδικήσει πρώτος το τρόπαιο– ανάγκασε το άλογό του να πλησιάσει υπερβολικά. Το αριστερό μπροστινό πόδι του σκούρου κέλητα πιάστηκε σε μια ρίζα. Με μια οξεία κραυγή, το άλογο έπεσε μπροστά και ο ιππέας του τινάχτηκε στον αέρα, για να προσγειωθεί τελικά σ’ έναν μπερδεμένο σωρό. Ο Χούμα σιγουρεύτηκε ότι ο ιππέας ήταν νεκρός και στράφηκε να αντιμετωπίσει τους υπόλοιπους.
Οι άλλοι σχημάτισαν ομάδα. Τα κενά ανάμεσα στα δέντρα ήταν τόσο μικρά που οι καβαλάρηδες αναγκάστηκαν να κόψουν ταχύτητα και να προχωρήσουν στο δάσος ο ένας πίσω από τον άλλο, χαλώντας τον αρχικό σχηματισμό τους. Ο Χούμα έβγαλε μια πολεμική κραυγή και όρμησε.
Τον πρώτο Μαύρο Φρουρό τον πέτυχε τη στιγμή που ύψωνε το τσεκούρι του για να τον χτυπήσει, για να τον δει να μπερδεύεται στα κλαδιά. Ο Χούμα τού επιτέθηκε με επιτυχία και ο ιππέας έπεσε από το άλογο.
Τότε του ήρθε η έμπνευση και πήδησε πάνω στο ελεύθερο άλογο. Το ζώο τού αντιστάθηκε. Ο Χούμα το χειραγώγησε και η βαριά του οπλή τσάκισε το κεφάλι ενός αντιπάλου του. Αποκρούοντας τον επόμενο εχθρό, ο Χούμα σπιρούνισε το άλογο, με νότια κατεύθυνση αυτή τη φορά. Όπως είχε ελπίσει, οι τέσσερις ιππείς τον ακολούθησαν.
Κάτι του επιτέθηκε. Μια λευκή, θολή μάζα. Από τύχη μονάχα κατάφερε να το χτυπήσει με το σπαθί του, αν και ο ντρέντγουλφ κατάφερε να του σκίσει το αλυσιδωτό παντελόνι. Ο ιππότης βρέθηκε να καλπάζει μ’ έναν ντρέντγουλφ να συσπάται στην άκρη του σπαθιού του. Το βάρος του πλάσματος τον υποχρέωνε να το σέρνει κυριολεκτικά μαζί του, για να μη χάσει το όπλο του. Ο Χούμα ένιωθε το μπράτσο του έτοιμο να ξεριζωθεί.
Τα τρομερά σαγόνια του τέρατος προσπάθησαν να τον δαγκώσουν και τα τυφλά του μάτια γύρισαν στο κρανίο μέχρι που ο ντρέντγουλφ γλίστρησε από το σπαθί κι έπεσε πίσω από τον Χούμα. Εκείνος κοίταξε πίσω του και είδε με φρίκη ότι το πλάσμα έτρεχε άθικτο. Ο ντρέντγουλφ έστρεψε τα μάτια του την κατάλληλη στιγμή για να δει τις οπλές του πρώτου αλόγου των διωκτών του ιππότη να κατεβαίνουν πάνω του.
Το νεκροζώντανο πλάσμα ποδοπατήθηκε χωρίς να το αντιληφθεί κανείς και σκοτώθηκε.
Τόσο το άλογό του όσο κι εκείνα των διωκτών του έφταναν στα όρια της αντοχής τους. Αφρός έβγαινε από το στόμα του αλόγου. Ο κέλητας άρχισε να σκοντάφτει. Ο ιππότης άκουσε ένα γδούπο πίσω του και διακινδύνευσε μια γρήγορη ματιά. Ένα από τα υπόλοιπα άλογα είχε καταρρεύσει παρασέρνοντας κι ένα άλλο.
Ο Χούμα ανάγκασε το υποζύγιό του να σταματήσει κι ύστερα το έστριψε. Οι δύο φρουροί που ίππευαν ακόμα του επιτέθηκαν από τα πλάγια, με σκοπό να τον βάλουν στη μέση. Ο ιππέας στα δεξιά του κατέβασε άγρια το σπαθί του και ο άλλος τον ακολούθησε σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Η αντίδραση του Χούμα ήταν άψογη. Απόκρουσε τον πρώτο με την ασπίδα και τον δεύτερο με τέτοια ακρίβεια που βρήκε κι ένα άνοιγμα. Η αιχμή της λεπίδας του χώθηκε στην αριστερά πλευρά του ιππέα, ανάμεσα στο θώρακα και την περικεφαλαία. Ο ιππέας έπεσε προς τα πίσω και παρασύρθηκε από το ανυποψίαστο άλογό του.
Απρόθυμος να πολεμήσει ένας με έναν, ο τελευταίος ιππέας που απόμενε στράφηκε προς τα πίσω, προς τους δύο συντρόφους του που προσπαθούσαν να βγουν κάτω από τα τραυματισμένα τους άλογα. Ο Χούμα τον χτύπησε άγρια και παραλίγο να του καταφέρει θανάσιμο πλήγμα, αλλά ο Μαύρος Φρουρός έπεσε από το άλογό του και δεν ξανασηκώθηκε.
Στο μεταξύ είχαν επιστρέψει οι υπόλοιποι ντρέντγουλφ. Το άλογο του Χούμα παραπάτησε και έπεσε στα γόνατα. Ο ιππότης πήδηξε από τη σέλα και πετάχτηκε πέρα πριν τον πλακώσει. Ύστερα σηκώθηκε όρθιος με την ασπίδα και το σπαθί στο χέρι και στάθηκε αντιμέτωπος με τα πέντε πλάσματα και τους δύο ιππείς που είχαν ανασυνταχθεί. Το μυαλό του θόλωσε στην απλή συνειδητοποίηση ότι θα πέθαινε. Όταν ο πρώτος ντρέντγουλφ όρμησε στο λαρύγγι του, τον περίμενε με μια απελπισμένη προβολή του σπαθιού του, σαν κάποιος που μοναδικό σκοπό του είχε να πάρει μαζί του όσο περισσότερους εχθρούς μπορούσε. Έτσι λοιπόν έκοβε, τρυπούσε και πελεκούσε σχεδόν στα τυφλά, μη βλέποντας τίποτα καθαρά πια. Ακόμα και η ασπίδα του έγινε όπλο, καθώς την κατέβασε με δύναμη τουλάχιστον σε μια άσπρη μορφή, αρκετά σκληρά ώστε να της τσακίσει το κρανίο.
Κιτρινισμένα σκυλόδοντα που έσταζαν πύο άστραψαν μπροστά στο πρόσωπό του. Ατσάλι απείλησε να του κόψει το λαρύγγι στα δυο. Ο Χούμα απέκρουσε τις δυο επιθέσεις κι έπειτα αντεπιτέθηκε.
Στο τέλος συνειδητοποίησε ότι χτυπούσε τον αέρα. Αυτό τον ξανάφερε στα συγκαλά του. Έδιωξε τη θολούρα από τα μάτια του και κοίταξε τον πίνακα μπροστά του.