Ήταν και ο Ρέναρντ εκεί. Ο Χούμα τούς διέκοψε την ώρα που μελετούσαν ένα χάρτη. Ο Άρχοντας Όσγουολ έδειχνε ένα σημείο κοντά στο Βορρά. Σήκωσαν τα μάτια παρατηρώντας την είσοδο του Χούμα και ο Υψηλός Πολεμιστής χαμογέλασε ελαφρά. Ο Ρέναρντ ίσα που του έγνεψε.
Ο Άρχοντας Όσγουολ τύλιξε το χάρτη. «Ήσουν μακριά από το αρχηγείο του Στέμματος;»
«Όχι. Είχα την ατυχία να πέσω στον ανιψιό σου, άρχοντά μου.»
Ο γεροντότερος κούνησε το κεφάλι. Έδειχνε ακόμα πιο στεγνός από το προηγούμενο βράδυ. «Ναι. Μην του δίνεις σημασία, Χούμα. Τον έχει αναστατώσει το γεγονός ότι γύρισες τάχα από τους νεκρούς.»
«Εξακολουθεί να με μισεί γι’ αυτό που είμαι.»
«Τότε είναι ανόητος» πετάχτηκε ξαφνικά ο Ρέναρντ. «Αποδείχτηκες δέκα φορές πιο ιππότης από τον ίδιο.»
«Σ’ ευχαριστώ, αν και δεν το πιστεύω.»
«Τότε είσαι κι εσύ ανόητος.»
Τους έκοψε ο Άρχοντας Όσγουολ. «Το τελευταίο που μας χρειάζεται είναι να τσακωνόμαστε μεταξύ μας.» Ο Υψηλός Πολεμιστής έφερε την παλάμη στο μέτωπό του και παραλίγο να ρίξει ένα δαυλό. Ο Χούμα πήγε να τον πλησιάσει, αλλά ο Άρχοντας Όσγουολ του έγνεψε να κάνει πέρα. «Καλά είμαι. Αλλά φαίνεται πως δεν κοιμήθηκα αρκετά χτες το βράδυ. Κακή νύχτα για αγρύπνια, θα έλεγα.»
«Θα μπορέσεις να αντέξεις το Συμβούλιο;» τον ρώτησε ο Ρέναρντ.
«Έχω άλλη επιλογή; Ίσως είναι απλώς η προσωπική μου γνώμη, αλλά, αν ο ανιψιός μου –που οφείλω να τονίσω ότι πιστεύει πως κάνει το καλύτερο– έχει κάποιο έλεγχο του επόμενου Μεγάλου Μάγιστρου, θα είναι ο χαμός μας.»
Η ένταση του Υψηλού Πολεμιστή ξάφνιασε τον Χούμα. Ήξερε πως δεν τα πήγαιναν καλά, αλλά αυτό… «Γιατί;»
«Ο Μπένετ, όπως και πολλοί άλλοι δικοί μας, είναι υπερβολικά επηρεασμένος από τους θρύλους της Ιπποσύνης. Είναι το είδος του αρχηγού που θα ρίξει και τον τελευταίο ικανό ιππότη του Ακροπυργίου του Βίνγκααρντ σε μια μαζική, ηρωική επίθεση που θα είναι το τέλος όλων μας.»
«Αλήθεια;» Ο τόνος του Χούμα έδειχνε αμφιβολία. Ακόμα και στο σκοτάδι, ο Μπένετ φαινόταν να υπολογίζει τα πάντα και να ελέγχει πλήρως τις αισθήσεις του.
«Ναι. Δεν τον έχεις δει ποτέ σε Συμβούλιο Αρχηγών. Πάντα υποστηρίζει τις αστραπιαίες επιθέσεις και τα κύματα καταστροφής, ποτέ μια συνεπή, μακροχρόνια στρατηγική. Από τότε που πέθανε ο Τρέικ νομίζω πως είναι πιο αποφασισμένος να κάνει κάτι βαρυσήμαντο, για να τιμήσει τη μνήμη του πατέρα του.»
«Μπορεί ο Χούμα να δυσκολεύεται να το πιστέψει, αλλά εγώ ξέρω τον Μπένετ περισσότερο καιρό. Θα έλεγα ακριβώς το ίδιο» πρόσθεσε ο Ρέναρντ.
Ο Άρχοντας Όσγουολ κοίταξε τον Χούμα. «Και κάτι άλλο. Δε θα πιστέψει ποτέ την ιστορία σου με τα μαγικά σπαθιά, τους φυλακισμένους δράκους και τις θεόσταλτες προκλήσεις που αποτελούν το κλειδί της νίκης. Εγώ τα πιστεύω. Πες το πίστη στον Πάλανταϊν, αλλά τα πιστεύω.»
Ξαφνικά ο γεροντότερος ιππότης έγειρε μπροστά, φέρνοντας το χέρι του στο κεφάλι.
«Ξεκούραση. Χρειάζομαι λίγη ξεκούραση» μουρμούρισε.
«Βοήθησέ με να τον μεταφέρουμε, Χούμα.»
Μαζί οι δυο ιππότες οδήγησαν τον Όσγουολ στο κρεβάτι. Καθώς τον βοηθούσαν να ξαπλώσει, ο Άρχοντας Όσγουολ έπιασε τον Ρέναρντ. «Φρόντισε να με ξυπνήσουν εγκαίρως για το Συμβούλιο. Κατάλαβες;»
Το χλομό πρόσωπο στράφηκε στον Χούμα και ξανά στον Υψηλό Πολεμιστή. Με την ίδια έλλειψη συναισθήματος που έδειχνε πάντα, ο Ρέναρντ απάντησε «Βεβαίως. Το ξέρεις ότι θα σε ειδοποιήσω.»
«Ωραία.» Ο Άρχοντας Όσγουολ αποκοιμήθηκε σχεδόν αμέσως. Οι δυο ιππότες έφυγαν αθόρυβα. Όταν έκλεισαν την πόρτα πίσω τους, ο Ρέναρντ στράφηκε στον Χούμα.
«Σε θέλει στο Συμβούλιο.»
«Κι αυτός;» ρώτησε ο Χούμα, ανήσυχος για την υγεία του Όσγουολ.
«Θα έρθει. Του υποσχέθηκα να το φροντίσω.» Ο Ρέναρντ χαμογέλασε πραγματικά, αμυδρά. «Όλα είναι υπό έλεγχο. Θα δεις.»
Ο Χούμα φρόντισε να φτάσει από τους πρώτους.
Δεν ήταν όλα τα Ιπποτικά Συμβούλια ανοιχτά στους άντρες του Ακροπυργίου. Στα περισσότερα παραβρίσκονταν μόνο οι επικεφαλής και όσοι είχαν κάποια σχέση με την ημερήσια διάταξη. Επίσης υπήρχε μια τυπική διαδικασία, κάποια βήματα που ακολουθούνταν κάτω από κανονικές συνθήκες. Όμως το σώμα των διοικητών είχε την αίσθηση ότι η εκλογή του διαδόχου του Μεγάλου Μάγιστρου ήταν υπόθεση που αφορούσε όλους και, μολονότι δε χωρούσαν όλοι οι ιππότες στην αίθουσα, έπρεπε στο σύνολό τους να έχουν επαρκή εκπροσώπηση.
Οι Μάγιστροι του Τάγματος του Στέμματος και του Ξίφους είχαν καθίσει κιόλας. Ο Άρακ Χόκαϊ τραβούσε το μικρό γενάκι του και κοίταξε μάλλον αλαξονικά τον ομόλογό του, αυτόν του Ξίφους. Ο Χούμα δεν αναγνώρισε τον άντρα που καθόταν δίπλα στον Χόκαϊ. Δεν ήταν ο ίδιος ιππότης που είχε διοικήσει το Τάγμα του Ξίφους τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Ο προηγούμενος διοικητής είχε σκοτωθεί στον πόλεμο, στα ανατολικά, και ο αντικαταστάτης του είχε οριστεί στο πεδίο της μάχης από ανάγκη. Το γωνιώδες πρόσωπο του ιππότη θύμιξε στον Χούμα περισσότερο ένα τέλειο άγαλμα παρά έναν αληθινό άνθρωπο. Το μουστάκι του ήταν μακρύ και λεπτό, ενώ τα μάτια του έμοιαξαν σχεδόν αόρατα κάτω από τα πυκνά του φρύδια. Όταν μπήκε ο Μπένετ, έγινε φανερό ποιος ήταν η πραγματική δύναμη που διοικούσε το Τάγμα του Ξίφους, γιατί ο άλλος σφίχτηκε.