Я не думаю, што ён пачуў ані слова, якое я сказаў. Ён ткнуў мне пальцам у грудзі. Вы неадкладна сыходзьце, мы не хочам, каб вы тут».
«Мы. Вы, вядома, маеце на ўвазе вас і вашага бацьку. Гэта не мела сэнсу. Я павінен быў пазбегнуць сваркі з ім; вы цяпер займаліся больш важнымі справамі. «Слухай, Говард, і, дзеля бога, супакойся крыху. Памятаеце, як я папярэджваў вас аб хуткай гліне? '
Ён люта паглядзеў на мяне. «Што такое хуткая гліна? "
Такім чынам, вы не чыталі мой даклад, я ўсё растлумачыў там"
"Ідзі да д'ябла са сваім дакладам, ты працягваеш хлынуць пра гэты пракляты даклад". Я заплаціў за гэтую хуліганскую рэч, і мая справа, чытаць я гэта ці не».
"Не, гэта не так", - сказаў я. — Ні ў якім разе. Людзі могуць гэта зрабіць. . . «
Хіба ты, дзеля Бога, заткніся пра гэта?» — крыкнуў ён. - Табе лепш паслухаць яго, Говард, - рэзка сказаў Мак. - Трымайся далей ад гэтага, стары дурань, - загадаў Говард. «І ты таксама, Саммерскіл. Вы, хлопцы, пашкадуеце, што звязаліся з гэтым хлопцам. Я асабіста пераканаюся, што вы пра гэта пашкадуеце».
«Трымайся далей ад Макдугала, Говард», — сказаў я. «А то я табе шыю зламаю. Клэры Саммерскіл па-майстэрску плюнула, запэцкаўшы чаравік Говарда. — Ты мяне не палохаеш, Матэрсан.
Говард зрабіў крок наперад і падняў кулак. Я хутка сказаў: «Спакойся, да цябе ідзе падмацаванне, Говард. — паказаў я на схіл гары. Па няроўнасцях праехалі двое, адзін, кіроўца ў акуратнай форме, трымаў другога пад руку.
Бык Матэрсан нарэшце выйшаў са свайго замка.
У Клэры адвісла сківіца, калі ён паглядзеў на старога і вялікі чорны Бэнтлі, прыпаркаваны на дарозе. - Чорт вазьмі, - ціха сказаў ён. — Я не бачыў старога Быка шмат гадоў. «Магчыма, ён прыйшоў абараняць свайго бычка», - сказаў Мак. Говард падышоў да старога, каб дапамагчы яму, што стала прыкладам дзіцячай адданасці, але Бул злосна атрос прапанаваную руку. Мяркуючы па вонкавым выглядзе, ён быў вельмі жвавы і цалкам здольны ісці наперад самастойна. Мак засмяяўся. «Чорт вазьмі, гэты стары ў лепшай форме, чым я».
«Я адчуваю, што гэта будзе момант ісціны. Мак хітра паглядзеў на мяне. — Хіба не так кажуць на карыдзе, калі матадор падымае меч, каб забіць быка? Вам спатрэбіцца востры меч, каб забіць гэтага быка».
Стары нарэшце дабраўся да нас і жорстка азіраўся. «Вяртайся да машыны», — коратка сказаў ён кіроўцу. Ён зірнуў на ўстаноўку, а потым павярнуўся да Джымі Уэйстранда. 'Хто ты? '
' Waystrand. Я працую на вагавой станцыі».
Матэрсан падняў бровы. 'О так? Потым на працу. Уэйстранд няўпэўнена паглядзеў на Говарда, які кіўнуў. Матэрсан паглядзеў на Клары. — Думаю, што і ты нам не патрэбны, — рэзка сказаў ён. — Ці ты, Макдугал.
Я спакойна сказаў: «Пачакай каля джыпа, Клэры», — а потым паглядзеў проста на старога. — МакДугал застаецца.
«Гэта залежыць ад яго», - сказаў Матэрсан. «Ну што, МакДугал? "
Я хацеў бы бачыць добрую бойку", - весела сказаў Мак. «Па два. ' Ён засмяяўся. «Боб можа ўзяць Говарда, і я лічу, што мы з вамі падыходзім, каб кінуць выклік адзін аднаму ў чэмпіянаце сярод старэйшых. Ён паклаў руку на капот бензінавага рухавіка, каб праверыць, ці ён яшчэ цёплы, а потым нядбайна прыхінуўся да яго. Матэрсан адвярнуўся. — Добра. У мяне няма пярэчанняў супраць сведкі таго, што я збіраюся сказаць. Ён вывучаў мяне сваімі халоднымі блакітнымі вачыма, і я не мог сабе ўявіць, што калі-небудзь падумаю, што ўзрост прытупіў гэтыя вочы. — Я папярэджваў цябе, Грант, і ты вырашыў праігнараваць гэтае папярэджанне.
«Вы сапраўды лічыце, што гэты хлопец і ёсць Грант, што ён трапіў у аварыю?» - спытаў Говард.
- Заткні рот, - ледзяным голасам сказаў Матэрсан, не паварочваючы галавы. «Я займаюся гэтай справай. Вы нарабілі дастаткова памылак, вы і ваша вар'яцкая сястра. Яго позірк не пакідаў мяне. — Табе ёсць што сказаць, Грант? «
Мне ёсць што сказаць, але ні слова пра Джона Трынаванта і яго сям'ю. Тое, што я кажу, больш непасрэднае... -
Мяне больш нічога не цікавіць, - перабіў Матэрсан. «У вас ёсць што сказаць? Калі не, ты можаш сысці, і я пераканаюся, што ты гэта зробіш».
«Так, — ціха сказаў я, — мне трэба сказаць некалькі рэчаў. Але яны вам не спадабаюцца».
«У маім жыцці было шмат рэчаў, якія мне не падабаліся», — бесстрасна сказаў Матэрсан. «Яшчэ некалькі не зробяць вялікай розніцы. - Ён крыху нахіліўся наперад і высунуў падбародак. «Але будзьце вельмі асцярожныя з любымі абвінавачваннямі, бо яны могуць выклікаць эфект бумеранга».
Я бачыў, як Ховард нерваваўся. «Не настойвайце на гэтым пытанні», — сказаў ён, гледзячы на Мака.
«Я казаў табе трымаць язык за зубамі», - сказаў стары. «Я больш не буду паўтараць. Добра, Грант, кажы тое, што маеш сказаць, але памятай, што мяне завуць Матэрсан, і я валодаю гэтым кавалкам зямлі. Ён належыць мне і ўсім, хто там жыве. І я магу разлічваць на тых, хто мне не належыць, і яны гэта ведаюць. Ён змрочна ўсміхнуўся. «Я звычайна не кажу так, таму што гэта не вельмі добрая палітыка». Але гэта праўда.