Dum instanto l’imajo restis—la quar nobeluli rebela ye la pordo ruptita, e la amaso de vizaji sovaja e haroza qui presis dop ili—omnu senmova pro ta vidajo dil gigantulo havanta okuli brilanta qua stacis, espado en manuo, meze dil chambro lumizita da kandeli. Tainstante Askalante vidis, sur tableto apud la lito rejal, la ceptro arjenta e la dina ora cirkleto qua esis la krono di Aquilonia, e ta vidajo freneziigis il pro dezirego.
‘Aden, kanalii!’ kriis la proskriptito. ‘Il es nur un kontre duadek ed havas nula kasko!’
Vere; ne esabis sata tempo por metar la pezoza kasko plumizita, o lacagar la flanko-plaki dil kuraso, nek esabis tempo por sizar la granda shildo del muro. Ma Konan esis plu bone protektita kam irga enemiko ecepte Volmana e Gromel, qui portis homarmaro.
La rejulo regardis iracoze, perplexe. Qui esas li? Il ne konocas Askalante; il ne povas vidar tra la vizieri klozita dil konspiranti homarmarizita, e Rinaldo tirabis sua kasqueto a sua okuli. Ma esas nula tempo por konjektar. Per kriacho qua resonas a la tekto, la mortiganti kuras aden la chambro, unesme Gromel. Il venas quale bovulo asaltanta, kapavane, l’espado base tenita por stroko desintestinigonta. Konan saltas por renkontrar il, sua omna forteso tigratra en la brakio qua ociligis l’espado. Per arko siflanta la granda lamo brilas tra la aero e frapas la kasko dil Bosonano. Lamo e kasko kune frakasesas e Gromel senviva rulas adsur la pavimento. Konan retrosaltas, ankore tenas l’espado frakasita.
‘Gromel!’ il sputis, okuli brulanta astonate, nam la kasko frakasita revelis la kapo fendita; quik l’altri atakis. Poniardo-punto gratis alonge ilua kosti inter kuraso e dorso-plako, akutajo di glavo brilis avan ilua okuli. Il forjetis la poniardagisto per sua sinistra brakio, e stekis la ruptita espado-konko quale cesto aden la temporo dil espadagisto. La cerebro dil homulo spricis adsur ilua vizajo.
‘Gardez la pordo, kin de vi!’ kriachis Askalante dansante cirkum la stal-vortico kantanta, nam il timis ke Konan povus pasar tra li ed eskapar. La kanalii instante retropazis, lia komandero sizis pluri e shovis li a l’unika pordo, e dum ta kurta intervalo Konan saltis al muro e sizis de ol anciena armhakilo qua, netushita da tempo, pendis ibe dum mi-yarcento.
Dorso an la muro, il afrontis la homo-cirklo dum instanto, pose saltis aden lia mezo. Il ne esis kombatanto defensiva; mem koram trupo nerezistebla, il sempre portis milito a sua enemiki. Irgu altra ja mortabus ibe, e Konan ipsa ne esperis transvivar; ma il feroce deziregis impozar tam multa domajo posible ante ke lu falos. Ilua anmo barbara brulis, e la kansoni pri olda heroi sonis en ilua oreli.
Kande il saltis del muro, sua hakilo faligis proskriptito per tratranchita shultro, e sua retrostroko aplastis la kranio di altru. Glavi siflis venenoze cirkum il, ma morto preterpasis per marjini anhelanta. La Kimeriano movis per rapideso blindiganta. Il esis tigro inter babuini, il saltis, pazis adlatere, jiris, prizentis sempre movanta skopoplako, e la hakilo texis morto-roto cirkum il.
Kurtatempe l’asasineri feroce presis il, blinde frapis, jenata per lia propra turbo; e subite li retropazis—du kadavri sur la pavimento mute atestis la furio dil rejulo, quankam Konan ipse sangifis de vunduri en la brakio, kolo, e gambi.
‘Kanalii!’ kriachis Rinaldo, ed il forjetis sua plumizita kasqueto, sua okuli dementoza brulis. ‘Ka vi retrotiras vi del kombato? Ka la tirano vivos? Forirez!’
Il precipitis su, hakante demente, ma Konan, rikonocante il, frakasis ilua espado per frapego terorinda, e per pulso potenta dil manuo apertita, shanceligis il a la pavimento. La rejulo recevis la glavo-pinto di Askalante en sua sinistra brakio, e la proskriptito apene salvis su per inklinar la kapo e saltar retroe del hakilo ocilanta. Itere la volfi jiris vers il e la hakilo di Konan kantis ed aplastis. Fripono haroza squatis sub la stroko e lansis su a la gambi dil rejulo; ma pos luktar dum kurta instanto kontre turmo semblante fera, lu regardetis adsupre en bona tempo por vidar la hakilo falanta, sen tempo por evitar ol. Interime un de lua kamaradi levis sabro per la du manui e trahakis la sinistra shultro-plako dil rejulo e vundis la suba shultro. Quik la kuraso di Konan plenigesis per sango.
Volmana jetis l’atakanti addextre ed adsinistre pro sovaja nepacienteso, shovis su tra la turbo e hakis mortigante vers la kapo neprotektita di Konan. La rejulo profunde inklinis sua kapo e l’espado siflanta super ilu tranchis loklo de ilua nigra hararo. Konan turnis su sur sua talono e frapis del flanko. La hakilo tratranchis la stala kuraso e Volmana falis, sua sinistra flanko krulinta.
‘Volmana!’ anhelante dicis Konan. ‘Me rikonocos ta nano en inferno—’
Il rektigis su por afrontar la atako furioza di Rinaldo, qua adkuris frenezioze e neprotektite, armizita nur per poniardo. Konan retrosaltis e levis sua hakilo.
‘Rinaldo!’ Ilua voco stridis pro urjeso furioza. ‘Retroirez! Me ne volas vun mortigar—’
‘Mortez, tirano!’ kriis la minestrelo dementa, e lu lansis su kapavane vers la rejulo. Konan lentigis la stroko quan il abominis donar, til ke esis tro tarda. Nur sentinte la mordo di stalo en sua flanko neprotektita, il frapis per blinda desespero.
Rinaldo falis, la kranio frakasita, e Konan retroshancelis a la muro. Sango spricis inter la fingri qui prenis lua vunduro.
‘Irez nun e mortigez il!’ kriis Askalante.
Konan pozis sua dorso an la muro e levis sua armhakilo. Il stacis, imajo dil primordialo nevinkebla—gambi larje pozita, kapo avane pozita, l’una manuo tenis la muro por apogar il, l’altra alte tenis la hakilo, la granda muskuli kordatre saliis, e la vizajo skultita kom morto-gruno furioza—l’okuli bruleganta terorinde tra nebuleto sangoza qua maskizis oli. La homuli hezitis—sovaja, kriminala, debochema ili esis, ma ili esis homi civilizita, de raso civilizita; hike esis la barbarulo—la mortiganto natural. Li retrotiris su—tigro mortanta ankore povas mortigar.
Konan sentis lia necerteso e feroce ridetis sen joyo.
‘Qua unesme mortos?’ il murmuris per labii aplastita e sangifanta.
Askalante saltis quale volfo, haltis preske meze dil aero per rapideso nekredebla, e falis sternanta su por evitar la morto qua siflis vers il. Il furioze jirigis sur sua pedi e rulis adlatere dum ke Konan rekuperis de sua stroko faliinta ed itere frapis. Nun la hakilo sinkis profunde aden la pavimento polisita apud la gambi di Askalante.
Altra danjerozulo misguidata selektis ta instanto por atakar, lua kompanuli sequis mikordie. Lu intencis mortigar Konan ante ke la Kimeriano povus tirar la hakilo ek la pavimento, ma il erorabis. La reda hakilo levesis e frakasis ed homo-karikaturo karmeniza esis jetita a la gambi dil atakanti.
Tainstante timinda kriacho venis del kanalii ye la pordo, kande nigra ombro misformacita falis adsur la muro. Omnu ecepte Askalante jiris vers la krio, e pose, ululante quale hundi, li shovis su blinde tra la pordo kom turbacho frenezioza e blasfemanta, e dissemis su fugante tra la koridori.
Askalante ne regardis la pordo; il nur regardis la vundata rejulo. Il supozis, ke la lukto-bruiso fine vekigabis la palaco, e ke fidela guardani venas, quankam mem tainstante semblis stranja, ke lua kruda maliculi fuganta kriachis tante terorinde. Konan ne regardis la pordo pro ke il regardis la proskriptito havanta okuli quale volfo mortanta. En ta krizo la filozofio cinikal di Askalante ne abandonis il.
‘Omno semblas perdita, partikulare honoro,’ il murmuris. ‘Tamen la rejulo mortas stacante—e—’ Irge qua pensado trapasis ilua mento ne esos konocata; nam sen finigar la frazo, il kuris gracile vers Konan dum ke la Kimeriano uzis sua hakilo-brakio por vishar la sango ek sua okuli blindigita.
Ma mem dum ke il atakeskis, stranja vento suflis en la aero e pezozajo frapis terorinde inter ilua shultri. Il falis kapavane ed unglegi dolorigante sinkis aden ilua karno. Tordigante su furioze sub l’atakanto, il turnis sua vizajo e regardegis la vizajo di Koshmaro e dementeso. Sur il blotisis granda nigra kozo quan il konocis naskir en nula mondo racionoza od homal. La nigra dentegi bavanta di ol esis proxim ilua fauco e la brileso di olua flav okuli velkigis ilua membri quale vento mortiganta velkigas yuna frumento.