Pocałowała go lekko.
– Na pewno.
Kawa była gotowa. Austin napełnił dwa parujące kubki i wyszli na pomost z widokiem na lśniącą rzekę. Powietrze było świeże i czyste. Austin uniósł kubek w toaście.
– Za twoją karierę w CNN.
– Dzięki. Nie dostałabym się tam, nie mając wyłączności na historię Atamana. Choć będzie mi brakowało Mickeya i Dundee. Nie wiem, jak ci się odwdzięczę.
– Już to zrobiłaś.
– Chcesz powiedzieć, że dałeś mi wyłączność, żebym poszła z tobą do łóżka?
– A mógł być lepszy powód?
Dotknęła palcem policzka i przechyliła głowę.
– Nie.
Austin zadzwonił do Kaeli przed odlotem z Londynu, informując ją, że wraca do domu. Umówili się w Waszyngtonie po jego wizycie w NUMA. Zgodnie z obietnicą dał jej wyłączność na historię Razowa. Musiał pominąć kilka szczegółów, ale wystarczyło jej tropów do zebrania materiału. Temat ten przez trzy wieczory zapełniał wszystkie kanary. Kaela stała się nagle najpopularniejszą dziennikarką w mieście. Zaskoczyła Austina telefonem z propozycją wspólnej kolacji w cichej wiejskiej gospodzie w Wirginii. Potem przenieśli się do domu Austina.
Austin przeprosił na moment i poszedł do drzwi frontowych z widokiem na trawnik. Gwizdnął i dwie białe plamy wystrzeliły z kępy drzew i popędziły do niego. Wrócił na pomost z rozradowanymi chartami.
Kaela podrapała łeb Saszy.
– Co z nimi zrobisz?
– Na razie będą moimi gośćmi. Przed następnym wyjazdem znajdę im nowy dom. Tymczasem chciałbym cię zabrać w krótki rejs.
Roześmiała się.
– Czym?
– NUMA i ja weszliśmy ostatnio w posiadanie dużego jachtu – odrzekł Austin.
Objęła go i pocałowała długo i namiętnie.
– Tylko upewnij się, czy podają śniadanie do kajut – powiedziała znaczącym tonem.
Podziękowania
Wyrazy wdzięczności dla Arnolda Carra za pomocne sugestie dotyczące niezwykłej badawczej jednostki pływającej NR-1; dla Johna Fisha z Amerykańskiej Służby Badań i Pomiarów Podwodnych za doradztwo techniczne; dla Williama Otta i personelu obserwatorium Weston za odpowiedzi na pytania o podwodne trzęsienia ziemi.
Clive Cussler
Paul Kemprecos
