Rimarko. — La sekcioj de la Komitato de Agado devas alportadi
al la diversaj landaj societoj esperantistaj nur helpon, sed severe
evitadi ĉian konkuradon kun ili.
11. — La membroj de ĉiuj aliaj specialaj Komitatoj povas loĝi
en malsamaj urboj. Ili estas elektataj en la sekvanta maniero: ĉiujn
membrojn por la unua jaro elektas la autoro de Esperanto; en ĉiu
sekvanta jaro ĉiu Komitato mem eligas -J-de siaj membroj (reelekteble)
kaj anstataŭigas ilin per aliaj, per voĉdonado, aranĝita 2 monatojn
antaŭ la Kongreso, de la Komitata prezidanto, kiu sendas al ĉiu membro
la nomaron de ĉiuj personoj kiuj esprimis al li la deziron eniri en la
Komitaton. La rezultato de la voĉdonado estas prezentata por aprobo
al la Kongreso.
12. — La Komitato de la Lingvo okupas sin je la solvado de ĉiuj
duboj, kiuj aperas pri la ĝusta senco de tiu aŭ alia vorto, pri la uzado
de tiu aŭ alia[ vorto nova (kiun la Komitato sen decido de la Ligo
povas tamen nur rekomendi sed ne oficialigi). La komitato havas
la rajton decidi nur pri punktoj „dubaj £< , sed ne fari ian „ŝanĝon a en
la lingvo (la rajton fari ŝanĝojn, se tiaj montriĝus efektive „necesaj a ,
havas nur la Kongreso, post antaŭa decido de la Centra Komitato
kaj post 3-monata publikiteco de tiu decido laŭ la paragrafo 7). La
Komitato de la Lingvo konsistas el 15 personoj, kiuj devas posedi
bone la lingvon Esperanto. Ĉiu esperantisto, kiu havas ian dubon
pri vorto aŭ regulo, prezentas demandon pri ĝi al sia grupo; se la
grupo ne povas doni respondon kaj se ĝi trovas la demandon sufiĉe
grava, ĝi sendas ĝin (kun pagita respondo) al ĉiuj 15 membroj de la
Komitato de la Lingvo kaj la ricevitajn respondojn ĝi transsendas al
la prezidanto de la Komitato kun la peto, ke li publikigu la decidon
de la plimulto en la Centra Organo de la Ligo. En okazo de tro granda
diferenco de opinioj, kiu faras la decidon ne ebla, la prezidanto de
la Komitato denove proponas la demandon (kune kun la ricevitaj
opinioj) al la voĉdonado de la membroj kaj se ankaŭ tiam la voĉoj
estas tro malsamaj, tiam decidas la voĉo de la prezidanto.
13. — La komitato de Kongreso zorgas pri la regula kaj sukcesa
aranĝado de la ĉiujaraj internaciaj Kongresoj Esperantistaj. ĉi konsistas el 2 partoj a) parto konstanta, elektota de nun; b) parto
okaza, kiu estas ĉiujare la grupo esperantista en tiu urbo, kie devas
en tiu jaro havi lokon la Kongreso. Por ke la aranĝado de la Kongresoj ne trovadu sin ĉiufoje en manoj novaj kaj tute ne spertaj, ĉiuj
rimarkoj, konsiloj kaj helpoj por la Kongresoj devas ĉiam esti direktataj
al la konstanta prezidanto de la Komitato, kaj tiu ĉi lasta jam
transsendas ĉion al la parto okaza, t. e. al la organizantoj de la Kongreso en tiu jaro.
14. — La Komitato de Cenzuristoj zorgas pri la pureco de la
lingvo en la eldonataj verkoj esperantaj, por doni al la lernantoj de
233
II. B. Gazetartikoloj el
Esperanto garantion kontrau la uzado de malbonaj libroj, kiuj instruas
tute eraran lingvon kaj enkondukas grandan kaj nerebonigeblan konfuzon en la aferon de Esperanto. La Komitato konsistas el 25 personoj, kiuj posedas bone la lingvon Esperanto. Ĉiu autoro, kiu deziras,
ke lia verko havu oficialan aprobon, devos peni, ke la manuskripto
de la verko estu legita kaj aprobita de ne malpli ol 2 membroj de la
Komitato de Cenzuristoj. Tiam li havas la rajton presigi sur sia
verko la aprobon de la Ligo, tamen kun la nepra publikigo de la
nomoj de tiuj cenzuristoj, kiuj aprobis la verkon.
Rimarko. — Ĉar la aprobado de la Ligo ĉesigos la ĝisnunan
aprobadon de L. Zamenhof kaj tio ĉi povus nejuste kauzi perdojn al
la firmo Hachette kaj K io kaj ĝiaj diverslandaj reprezentantoj, kiuj,
havante de L. Zamenhof promeson de rekomendado, elspezis jam
multe da mono por progresigado de la afero Esperanta, tial la Ligo
havas la rajton aranĝi cenzuradon kaj aprobadon nur en tiu okazo,
se ĝi antaŭe interkonsentas pri tio ĉi kun la firmo Hachette kaj K io
kaj ĝiaj reprezentantoj, kaj se la diritaj firmoj, ricevinte de la Ligo
ian privilegion, liberigos la aŭtoron de la lingvo de lia promeso korekt-adi kaj aprobadi la verkojn, kiujn ili eldonas.
15. — La Komitato de Ekzamenistoj okupas sin je ekzamenado
de personoj, kiuj deziras ricevi oficialan certigon, ke ili posedas bone
la lingvon Esperanto. La Komitato konsistas el 25 personoj, kiuj
posedas bone Ia lingvon Esperanto. Ĉiu, kiu deziras ricevi diplomon,
devas traduki en Esperanto ian verkon, enhavantan de 10.000 ĝis
15.000 vortoj, aldoni la certigon per vorto de honoro, ke li faris la
tradukon tute memstare, sen ies helpo aŭ korekto, kaj prezenti ĉion
al 2 membroj de la Komitato de Ekzamenistoj. Se la ekzamenistoj
subskribas sub la tradukita verko, ke ili trovis ĝin „senerara sed ne
perfekte bonstila”, tiam la kandidato sendas la tradukon kaj la certigon
al la prezidanto de la Komitato kaj ricevas de li „Diplomon Esperantan de la dua grado w . Se la ekzamenistoj subskribas, ke la traduko
estas „senerara kaj perfekte bonstila”, tiam la ekzamenito ricevas
„Diplomon Esperantan de la unua grado“. Sur ĉiu diplomo estas subskribitaj la prezidanto de la Komitato de Cenzuristoj kaj la 2 ekzamenistoj. Por la diplomo la kandidato pagas al la prezidanto de la Komitato 10 frankojn, kaj la prezidanto transdonas tiun ĉi sumon en la
kason de la Ligo. La nomoj de la diplomitoj estas presataj en la
Centra Organo.
16. — En la nuna Regularo, la Ligo havas la rajton faradi ĉiujn
necesajn ŝanĝojn, elĵetojn, aŭ aldonojn aŭ eĉ anstataŭigi la tutan
Regularon per ia alia per decidoj de la Centra Komitato, sankciitaj
de la Kongreso konforme al la paragrafo 7 de tiu ĉi Regularo,
234
aliaj gazetoj 1905. — N-ro 112
A1 d o n o
Por eviti ĉian malkompreniĝon, mi atentigas la legantojn, ke mian
projekton mi publikigas ne kiel ian nepran deziron de mia flanko
sed nur kiel supozon, por la okazo, se la Kongreso decidos akcepti
ian pretan organizacion kaj se neniu pli bona projekto estos prezentita.
Kiam mia projekto estis jam sendita por publikigo al s-ro Michaux,
mi komencis ricevadi diversajn leterojn, el kiuj mi konvinkiĝis, ke la
esperantistoj kredeble ne volonte akceptos ion pretan. Tial, por eviti
ĉian moralan premon, mi intencas prezenti al la voĉdonado de la
Kongreso antau ĉio la sekvantan demandon:
„Ĉu la Kongreso opinias, ke ia komuna organizacio por la Afero
Esperantista, estas dezirinda au ne dezirinda? a
Tiun ĉi demandon estas necese fari, ĉar kelkaj esperantistoj
esprimis la opinion, ke Esperanto devas esti ne „afero ft , sed nur
„lingvo ft , kaj simila al ĉiu alia lingvo ĝi ne devas posedi organizacion.
Se la Kongreso decidos, ke organizacio ne estas dezirinda, tiam
mi proponas al voĉdonado kelkajn proponojn pri tio, kiamaniere la
lingvo devas plue disvastiĝadi kaj kiamaniere devas esti solvataj
diversaj dubaj demandoj en nia lingvo.
Se la Kongreso decidos, ke organizacio estas dezirinda, tiam mi
proponas por voĉdonado la sekvantan demandon:
„Ĉu la Kongreso deziras akcepti pretan organizacion, au ĝi deziras nur elekti provizoran Centran Komitaton, kiu, esplorinte ĉiujn
prezentitajn kaj prezentotajn projektojn, mem ellaboros definitivan
projekton de organizacio, kiun ĝi prezentos por aprobo al la venonta
dua Kongreso? ft
Se la Kongreso deziros havi ion pretan, tiam mi kaj la aliaj autoroj