Zabrałam sobie to w tamten czas, dlatego tak blisko teraz jestem z nimi i tak daleko, kiedy spostrzegają mnie jako ich psychologa.
17 sierpnia
Maszeruję przez knieje augustowskie, natchniona nową miłością do tej krainy.
Podobno za mało mówię, jestem oszczędna w gestach, a czasem niczym gromowładny Zeus rzucam słowa kontrolując emocje. Tak mnie spostrzega młodsza część społeczności, z którą się stykam na co dzień.