La korpo de Kristo estis naskita de Mario el Nazareto, sed Lia spirito estis de Dio. La povoj de Lia homa korpo estis limigitaj, sed la forto de Lia spirito estis grandega, senlima, senmezura.
Homoj demandis : " Kial li diras, ke li estas de Dio ? ". Se ili komprenus la realecon de Kristo, ili scius, ke la korpo de Lia homa estaĵo estis nubo, kiu kovris Lian diecon. La mondo vidis nur Lian homan formon, kaj pro tio ĝi miris, kiel Li povis esti " veninta el la ĉielo ".
Baha'u'llah diris : " Kiel la nuboj kaŝas la sunon kaj la ĉielon de nia vido, tiel la homeco de Kristo kaŝis de homoj Lian veran, dian karakteron ".
Mi esperas, ke kun la okuloj, liberaj de nuboj, vi turnos vin al la Suno de l'Vero, ke rigardante la terajn aferojn, ke viaj koroj ne estu allogitaj al la senvaloraj kaj pasemaj plezuroj de la mondo. Tiu ĉi Suno inspiru al vi Sian forton, kaj tiam la nuboj de antaŭjuĝoj ne forvualos Ĝian brilon de viaj okuloj ! Tiam la Suno estos por vi sen nuboj.
Spiru la aeron de pureco. Ĉiu aparte kaj ĉiuj kune vi ricevu parton de la Diaj Malavaraĵoj de la Regno de l'Ĉielo. La mondo ne estu por vi baro, kaŝanta la Veron de via vido, kiel la homa korpo de Kristo kasis Lian diecon de la homoj de Liaj tagoj. Estu al vi donita klara percepto de la Sankta Spirito, ke viaj koroj estu plenaj de lumo kaj kapablaj rekoni la Sunon de l'Vero, radiantan tra ĉiaj materialaj nuboj, kaj Lian brilegon, superverŝantan la universon.
Tio ĉi estis mia preĝo por vi ĉiuj.
Religiaj antaŭjuĝoj
la 27-an de oktobro 1911.
La fundamento de la instruoj de Baha'u'llah estas la unueco de la homaro, kaj lia plej granda deziro estis, ke amo kaj bonvolo floru en homaj koroj.
Ĉar li alvokis la popolojn, ke ili forlasu malpacojn kaj konfliktojn, mi volas klarigi al vi la ĉefajn kialojn de la malharmonio inter la nacioj. La ĉefa kaŭzo estas misprezentado de religio flanke de religiaj gvidantoj kaj instruistoj. Ili instruas siajn sekvantojn kredi, ke ilia propra formo de religio estas la sola, kiu plaĉas al Dio, kaj ke sekvantoj de ĉiu alia kredo estas kondamnitaj de la Ĉionamanta Patro kaj senigitaj de Lia Favoro kaj Subteno. Pro tio inter la popoloj naskiĝas malŝato, malrespekto, malpaco kaj malamo. Se tiuj religiaj antaŭjuĝoj povus esti forigitaj, la nacioj baldaŭ ekĝuus pacon kaj konkordon.
Mi estis iam en Tiberiado, kie judoj havas templon. Mi loĝis en domo kontraŭ la templo kaj mi vidis kaj aŭdis tie rabenon, kiu parolis al la kunvenintaj antaŭ li judoj. Li parolis tiel : " Ho judoj, vi estas vere lapopolo de Dio ! Ĉiuj aliaj nacioj kaj religioj estas de diablo. Dio vin kreis posteuloj de Abrahamo kaj verŝis Siajn benojn sur vin. Al vi Dio sendis Moseon, Jakobon kaj Jozefon kaj multain aliajn grandajn profetojn. Ĉiuj tiuj profetoj estis el via nacio. Por vi Dio rompis la potencon de Faraono kaj igis la Ruĝan Maron sekiĝi; al vi ankaŭ Li sendis manaon de supre, ke ĝi nutru vin, kaj el ŝtona roko ŝprucigis akvon, por vin sensoifigi. Vi estas vere la elektita popolo de Dio, vi estas super ĉiuj aliaj nacioj de la tero ! Tial ĉiuj aliaj nacioj estas abomenaj al Dio kaj kondamnitaj de Li. Vere vi subigos kaj regos la mondon, kaj ĉiuj homoj igos viaj sklavoj. Ne profanu vin per interrilatado kun homoj, kiuj ne estas de via religio; ne amikigu kun tial homoj ".
Kiam la rabeno finis sian elokventan paroladon, liaj aŭskultantoj estis plenaj de ĝojo kaj kontenteco. Ne estas eble priskribi ilian feliĉon !
Ve ! la kaŭzo de divido kaj malamo sur la tero estas misgviditoj, similaj al tiuj. Ekzistas hodiaŭ milionoj da homoj, kiuj adoras idolojn kaj la grandaj religioj de la mondo batalas unu kontraŭ a aliaj. De 1300 jaroj malpacas la kristanoj kaj la mahometanoj, dum per tre malgranda fortostreĉo iliaj diferencoj povus esti forigitaj, paco kaj harmonio povus ekesti inter ili, kaj trankvilo venus en la mondon !
En la Korano ni legas, ke Mahometo parolis al siai sekvantoj, dirante : " Kial vi ne kredas je Kristo kaj je la Evangelio ? Kial vi ne volas akcepti Moseon kaj la Profetojn - ĉar certe la Biblio estas Libro de Dio ? Vere, Moseo estis nobla profeto, kaj Jesuo estis inspirita de la Sankta Spirito. Li venis en la mondon per la Povo de Dio, naskita de la Sankta Spirito kaj de la benita Virgulino, Mario. Mario, Lia patrino, estis ĉiela sanktulino. Ŝi pasigadis la tempon en sanktejo, preĝante, kaj nutraĵo estis sendata al ŝi de supre. Ŝia patro, Zahario, venis al ŝi kaj demandis, de kie venadas sia nutraĵo, kaj Mario respondis : 'De supre'. Evidente Dio glorigis ŝin super ĉiuj aliaj virinoj ".
Jen kion Mahometo instruis al sia popolo koncerne Jesuon kaj Moseon, kaj riproĉis ilin pro la manko de kredo je tiuj grandai instruistoj, kaj instruis ai ili lecionon de vero kaj toleremo. Mahometo estis sendita de Dio, por labori meze de popolo tiel kruela kaj ne civilizita, kiel sovaĝaj bestoj. Ili posedis nenian komprenon, ili havis neniajn sentojn de amo, simpatio kaj kompato. Virinoj estis tiel degraditaj kaj malŝatataj, ke viro rajtis enterigi sian filinon vivantan kaj li edzinigadis tiom da virinoj, kiuj iĝadis liaj sklavinoj, kiom li volis.
Inter tiujn bestosimilajn homojn estis sendita Mahometo kun sia Dia revelacio. Li instruis la homoin, ke la idolkulto estas malbona kaj ke ili devas adori Kriston Moseon kaj la
Profetojn. Sub lia influo ili fariĝis popolo pli klera kaj civilizita kaj leviĝis el la malaltaj kondiĉoj,en kiuj ili trovis sin. Ĉu tio ne estis bona faraĵo, inda je ĉia laŭdo, respekto kaj amo ?
Rigardu la Evangelion de Kristo Sinjoro kaj vidu, kiel glorinda ĝi estas. Tamen eĉ hodiaŭ homoj ne scipovas kompreni ĝian senkomparan belon kaj misinterpretas ĝiajn vortojn de saĝeco.
Kristo malpermesis militon ! Kiam la disĉiplo Petro, volante defendi sian Sinjoron, fortranĉis la orelon de la servanto de l'Ĉefpastro, Kristo diris al li : " Metu vian glavon en ĝian ingon " (St Joh XVIII 11). Tamen malgraŭ la rekta ordono de la Sinjoro, al kiu ili servas laŭkonfese, homoj plue militas, mortigas unu alian, kaj Liaj konsiloj kaj instruoj ŝajnas esti tute forgesitaj.
Sed kaŭze de tio ne atribuu al la Majstroj kaj Profetoj la malbonfarojn de iliaj sekvantoj. Se pastroj, instruistoj kaj popoloj vivas en mianiero kontraŭa al la religioj, al kiuj ili laŭkonfese apartenas, ĉu ĝi estas kulpo de Kristo aŭ de la aliaj Instruistoj ?
La mahometanoj estis instruitaj kompreni, ke Jesuo venis de Dio kaj estis naskita de la Sankta Spirito, kaj ke ĉiuj devas Lin glori. Moseo estis profeto de Dio kaj aperigis en siaj tagoj kaj al la popolo, al kiu Li estis sendita, la Libron de Dio.
Mahometo rekonis la altan majestecon de Kristo kaj la grandecon de Moseo kaj de la Profetoj. Se nur la tuta mondo rekonus la grandecon de Mahometo kaj de ĉiuj ĉielsenditaj Instruistoj, la malpacoj kaj konfliktoj baldaŭ malaperus de la supraĵo de la tero kaj la Regno de Dio venus en la homan mondon.
La islamanoj gloras Kriston kaj ne estas humiligitaj per tio ĉi.
Kristo estis la Profeto de la kristanoj, Moseo de la hebreoj - kial la sekvantoj de ĉiuj el tiuj ĉi Profetoj ne rekonu kaj honoru ankaŭ la aliajn Profetojn ? Se homoj povus nur lerni la lecionon de reciproka toleremo, kompreno kaj frata amo, la unueco de la mondo estus baldaŭ plenumita fakto.
Baha'u'llah pasigis sian tutan vivon, instruante tiun ĉi lecionon de amo kaj unueco. Ni do forpuŝu de ni ĉian antaŭjuĝon kaj netoleremon kaj klopodu per niaj tutaj koroj kaj animoj estigi interkomprenon kaj unuecon inter la kristanoj kaj la mahometanoj.
La bonfaroj de Dio al homo.
4, Avenue de Camoens, la 27-an de oktobro 1911.
Dio sola aranĝis ĉiujn aferojn kaj estas ĉionpova. Kial Li do sendas suferojn al Siaj servantoj ?
Suferoj de homo estas duspecaj : a ) La sekvoj de liaj propraj agoj : se homo manĝas tro multe, li malbonigas sian digeston; se il prenas venenon, li malsaniĝas aŭ mortas. Homo, kiu hazardas, perdas sian monon; homo, kiu drinkas, perdas la mensan egalpezon. Ĉiuj tiuj suferoj estas kaŭzitaj de la homo, mem, estas do tute klare, ke certaj malĝojoj estas rezultoj de niaj propraj agoj. b) Ekzistas aliaj suferoj, kiuj venas al fideluloj de Dio. Konsideru la grandajn malĝojojn, elportitajn de Kristo kaj de Liaj apostoloj !