Няхай,
Калі здолее,
Да цябе
Падыдзе i вымавіць:
«Бог ува мне,
I Бог у табе,
І над усімі
Намі».
7
На кожную ўладу
Ёсць яшчэ большая
Ўлада,
На кожную перамогу
Ёсць яшчэ большая
Перамога.
Шукаеш той стан,
Той адзіны стан,
Што цалкам цябе
I выявіць,
i ўвасобіць,
I ад здабытку,
Даступнага ўсім,
Адмаўляешся,
I знаходзіш
Сябе на шляхах
Невядомых.
Не ведае ўшана,
Якія найменні
Табе прысвяціць,
I ўхвала,
He маючы слоў параўнання,
Нямее перад табою.
8
Ззяючы ўсімі
Колерамі вясёлкі,
Плыве над зямлёю
Дзівосны змей,
А валхвы
Збіраюцца разам i вызначаюць:
«Таго, хто цяпер нарадзіўся,
Вясткуе падзея,
Вітае неба»,—
I пойдуць
Сцяжынамі з'явы,
I знойдуць
Цябе.
9
Славы не прагнеш,
Удачай не ганарышся,
Адно намагаешся асягнуць,
Што не ўдаецца іншым,
I чалавека —
Кім ты ўвасобіўся
Ў гэтым целе
I ў гэтым жыцці —
Выпрабаваць дарэшты.
Загадка,
Якую ўсім загадаў,
I той,
Кім яна авалодвае,
Пазнае
У рысах сваіх
Здаўна
Знаёмыя рысы.
10
Табою выходжу
За межы часу
I разглядаю табою тое,
Што апранулася ў небакраі,
I тое,
Што пасялілася ў невымоўным,
Табой вымаўляю.
Прыкметы
Акрэсліваюцца ў краявіды,
Дарадцаю робіцца небяспека,
А мэта — павадыром.
11
Ноч дазваляе
Выявіцца таямніцы,
А дзень —
Прадметам.
He ўвасабляешся
I не знікаеш:
Цень,
Які не дае
Мінуламу стаць
Назаўсёды мінулым,
А будучыні —
Нічыёй.
12
У роўным
Ты роўны з усімі
Iнават
За ix непрыкметнейшы —
Быццам
Часткова адсутнічаеш:
Не ўмееш
Так, як яны,
Захапляцца хвіляй,
Так, як яны,
Здавальняцца ўдачай,
Так, як яны,
Ажінацца ў гоман...
Але ў няроўным
Няма табе роўні —
I навальніца
Ідзе да цябе,
I вядзе
Цябе з сабой завіруха.
13
У зыркім агні,
Ад маланкі запаленым,
i ў атрутнай
Змяінай крыві
Гартуеш
Дзіду i меч:
(Не крышыцеся,
Не ламіцеся,
Не тупіцеся!..).
Будзеш
Цэлы свой век
Ад паразы ўхіляцца
А яна цябе —
Даганяць,
Будзеш
Цэлы свой век
Даганяць перамогу,
А яна ад цябе —
Ухіляцца.
14
Далеч адтуліцца —
I зазірне
Позірк за небасхілы. Здабываеш вайною.
Навіны
ўварвуцца ўгаворку,
Пакажа
Дарогу да сэрца дзіда,
Агонь
З'яднаецца з крыкам
І з дымам — туга,..
Ці зможаш
Тое, што ёсць, адолець,
Toe, што ёсць, перакласці
У тое, чаго няма?
Але сёння
У квецені свет,
A ў цябе вяселле.
15
Спыняешся каля сцен
Наваградка,
Ноўгарада,
Смаленска...
Хочаш пераканацца,
Ці ты ім свой
I ці яны
Свае гэтаксама?
Рухомая процівага —
Вартуеш
Княствы i гарады
І мір
Здабываеш вайною
16
Гэтак i мусіць быць?
Нядаўна
Супрстнікі, а цяпер
Хаўруснікі назаўсёды —
Палеглі
Тыя i гэтыя ваяры
У раптоўны сон,
Хто ix абудзіць?!.
А тое, што ix раз'ядноўвала
I адважна
Мкнула насустрач адно аднаму
Хто скажа,
Хто выснуе,
Хто пакажа —
Дзе яно?
Што яно?
I нашто?