ТАКО И МЫ ТЕБЯ СЛАВИМЪ
ХЛЕБОМЪ СОЛЬЮ ДА БОГОВОЙ ЧАРОЙ
ДА ПРОРАСТЕТЪ ТО ЗЕРНО
ЧТО НАМИ ПОСЕЯНО
ДА СТАНЕТЪ ТО ВО ДОБРО
ЧТО НАМИ СОДЕЯНО
ДА БУДИ СИЛА ТВОЯ СЪ НАМИ
ЯКО ИЗЪ ТЕБЯ ВЫШЛИ
ВЪ ТЕБЕ ДА ПРЕБУДЕМЪ ВОВЕКИ!
ГОЙ!
5. АЗЪ СЛОВОМЪ СИМЪ СЛАВЛЮ
БОГЫ РОДНЫЕ
ВЕДАЮЧЕ ТАИНЫ СЕРДЕЦЪ НАШИХЪ
ГЛАГОЛЯЧЕ ГОЛОСАМИ ПРЕДКОВЪ НАШИХЪ
ДОБРО ВСЯКО ПОДАЮЧЕ ИЖЕ
ЕСТЬ БЛАГОСТЬ БОЖЕСКА НАМЪ
ЖИВОТЪ ВСЯКЪ ЖИВЛЯЧЕ
ЗЛО НЕВЕГЛАСЪСТВА НАШЕГО ПЕРЕМОГАЮЧЕ
ЗЕМЛЮ СЫРУ ДЕРЖАЧЕ
ИЖЕ МАТИ НАША РОДНАЯ ЕСТЬ
И КОРМИЛИЦА ВСЕБЛАГАЯ
КАКО ОТЪ РОДА САМОГО ДАНО ТАКО ЖЕ СЛАВЛЮ:
ЛЮДИ ВСЕ ПО ПРАВИ ЖИВУЧЕ
МЫСЛИ СВОЕ КЪ ПРЕМУДРОСТИ БОЖЕСКОИ ПРАВЛЯЮЧЕ
НАШЪ РОДЪ ДЕЛЫ ПРАВЫМИ СЛАВЯЧЕ
ОНОМУ ЧЕСТНЫ ТРЕБЫ КЛАДУЧЕ
ПОКОЕМЪ СЕРДЕЦЪ ЧИСТЪ
РЕЧЕНИЕМЪ СЛАВЫ ВЫШНИМЪ
СЛОВОМЪ ПРЕМУДРЫМЪ ВЕЩИМЪ
ТВЕРДОСТИЮ ДУХА
УЧЕНИЕМЪ ПРАВЫМЪ ДА СЛАВНЫМЪ БЕРЕГОМЫМЪ ОТЪ ВЕКА
ЦЕЛОКУПНО ОТЦЫ ДА ДЕДЫ НАШИМИ
ЧЕСТНЫМИ ПРАВЕДНЫМИ
ШЕЛОМЫ ВЕДЫ ИСТИННЫЕ ГОЛОВЫ СВОЕ ВОЗНЕСШИМИ
ЩИТЫ ВЕРЫ ПРАВЫЕ ИСКОНЪ РОДОВЫЙ ОБЕРЕГШИМИ
ЮНОМУ ВЕЧНО А ДАВНЕМУ
ЯРОМУ СОЛНЦУ СЕРДЦА СВОЯ ОТКРЫВШИМИ!
СЛАВА! СЛАВА! СЛАВА!
ГОЙ!
Слава Роду!
[2004]
Родные Боги: Ярила
КАКО БЫЛО ДИВО ДИВНО ПО ВЕСНЕ — СЛАВА!
СОЕЗЖАЛ ЯРИЛА К ДОБРЫМ ЛЮДЯМ НА КОНЕ — СЛАВА!
СО НЕБЕС НА СЫРУ ЗЕМЛЮ СПУСКАЛСЯ — СЛАВА!
КРАСНЫМ СОЛНЫШКОМ ЯРОЙ РАЗГОРАЛСЯ — СЛАВА!
ЯРЫМ ВЕСЕНЕМ МЛАДОЙ НАЗЫВАЛСЯ — СЛАВА!
С ЛЕЛЕЙ-ДЕВОЮ ОГНЕМ ОБРУЧАЛСЯ — СЛАВА!
ПО СЫРОЙ ЗЕМЛЕ ВОДОЙ РАЗЛИВАЛСЯ — СЛАВА!
ДА ПО ВСЕЙ РУСИ СВЕТЛОЙ ПРОСЛАВЛЯЛСЯ — СЛАВА!
ГОЙ ЯРЕ-ЯР! СЛАВА!
КАКО БЫЛО ДИВО ДИВНО НА КУПАЛУ — СЛАВА!
ВЫХОДИЛ КО ЛЮДЯМ СТАРЕЦ СТАРЫЙ — СЛАВА!
СТАРЕЦ СТАРЫЙ ЯКО ВЕЛЕС МУДРЫЙ — СЛАВА!
РОСОЙ ОРОСИЛ КОЛОСЬЯ ПОУТРУ — СЛАВА!
КАК ЛОЖИЛСЯ ОН НА КРАДУ СВЯТУЮ — СЛАВА!
КАК РОНИЛСЯ ПЕПЛОМ В ЗЕМЛЮ СЫРУЮ — СЛАВА!
А ИЗ ПРАХА ЖИВЫМ ВНОВЬ ВОЗРОДИЛСЯ — СЛАВА!
УРОЖАЕМ ДОБРЫМ ОБОРОТИЛСЯ — СЛАВА!
ГОЙ ЯРЕ-ЯР! СЛАВА!
В НЕБЕСАХ СВЯТЫХ ЯРИЛУШКЕ — СЛАВА!
ВО РОДАХ ЗЕМНЫХ ЯРИЛУШКЕ — СЛАВА!
ВО ОГНЯХ ЯРЫХ ЯРИЛУШКЕ — СЛАВА!
НА ЗЕМЛЕ РОДНОЙ ЯРИЛУШКЕ — СЛАВА!
ВО ПОДЗЕМИИ ЯРИЛУШКЕ — СЛАВА!
ВО СНОПАХ ЗЛАТЫХ ЯРИЛУШКЕ — СЛАВА!
В УРОЖАЯХ ЯРОВЫХ ЯРУ — СЛАВА!
А ПРЕБОЛЕ ВО СЕРДЦАХ НАШИХ — СЛАВА!
ГОЙ ЯРЕ-ЯР! СЛАВА! СЛАВА! СЛАВА!
ГОЙ!
1. Ярила: общие сведения
Ярила (Ярило) — Бог Вешнего Ярого Солнца и мужской силы — Солнечной Яри. Согласно Славянским сказам, Ярила-Весень — Сын Велеса — приезжает к людям весной на Зелёном, как трава, либо Золотом, как Солнце, Комоне (Коне), держа в руках зелёную ветвь (либо сноп колосьев — «Велесову бороду»), а тако же мёртвый костяк (череп), и «отмыкает» — пробуждает от зимнего сна Землю-Матушку. На Купалу чучелко Ярилы с ярко выраженными мужскими принадлежностями шутейно оплакивают как умершего, воскладают на Краду и сжигают, а пепел «хоронят» в поле, ожидая в будущем своевременное возрождение Ярого Бога и богатый урожай. Тако же Ярила — Бог воинской ярости, Покровитель окруты (оборотничества), а в ночи — грозный Волчий Пастырь. Колославы для Ярилиных радений:
1) ГОЙ ЯРЕ-ЯР!
2) ГОЙ ЯРЕ БОЖЕ ДАРЕ!
3) ГОЙ ЯРЕ-ЯР ВЛИКЕ БОЖЕ ДАР!
4) ГОЙ ЯРЕ-ЯР ЯРЕ-ЯР ЯРЕ-ЯРЕ-ЯРЕ-ЯР!
5) ГОЙ ЯР-ЯРИЛО ОДАРИ НЫ СИЛОЙ!
6) ГОЙ ЯРЕ СВЯТЕ БО ЖИВЫ ДАТЕ!
7) ГОЙ ЯРО ЯРИ А ЖИВУ ДАРИ!
8) ГОЙ ЯРИ СВА!
9) ГОЙ ВЕЛЕ-ЯР!
2. Ярила Кологодный
Кологодный (Явленный в Годовом Круге) Лик Ярилы: Ярила-Весень — Юноша Младой с колосом живым, с мёртвою главой (черепом белым во руках Своих). Во деснице (правой руке) Его — колосья да ветви живые, зелёные; во шуйце (левой руке) — кости хладные, мёртвые. Восседает Он на Златом Коне-Огне, ко людям сходит — Земле Свят Зарод чинит по весне. Со Девою-Лелею обручается, со Весной-Красной Яр — венчается. А на Купалу Яр — Стариком обращается, смерти не ведающий — вдруг скончается! Лишь схоронят Его, оплачут; глядь — Он опять по полю скачет! Яр — ярью Своей марь поправший, колосом златым во поле воспрявший, добрым приплодом животу ставший! Гой, Яре-Яр!
3. Ярила — красно Солнышко
По весне разгорится Ярилушко — заиграет со Небес красно Солнышко! Красно Солнышко, Свет-Дажьбожушко, по весне прозываем — Ярилушко! По весне закликаем — Ярилушко! По весне прославляем — Ярилушко! Гой, Яре-Яр!