Rolandkanto

184
Rolando graf’ kuraĝe bataladas,
Ŝvitadas sur varmega tuta korpo,   2100
Suferas teruregan kapdoloron.
(Tempio krevis dum sonorigado).
Li volus scii ĉu alvenos Karlo;
Reprenas Olifanton, sed malforte
Ĝin sonorigas… Karlo, tie, haltas,
Aŭskultas, kaj: «Sinjoroj, malfeliĉo!
› Hodiaŭ nev’ Rolando mankos al ni!
› Laŭ sonorig’, li ne longtempe vivos!
› Al li ni rapidrajdu sur ĉevaloj;
› Nun, ĉiuj kornoj de anar’ sonoru!»   2110
Sesdek mil kornojn ili sonorigas;
Tiele, ke ripetas montoj, valoj…
Ekaŭdas Idolanoj, kaj malĝojas,
Kaj diras: «Reĝo Karlo nun alvenas!»   Aŭdu.

185
Kaj ankaŭ: «Jen Imperiestr’ reiras!
› Ĉar aŭdas ni sonorajn francajn kornojn.
› Se Karl’ alvenos, ni la venkon perdos,
› Kaj se Roland’ postvivos, la milito
› Rekomenciĝos! Ve, por Hispanlando!»
Kuniĝas kvarcent armiĝintaj viroj   2120
El la anaro plej bonegaj; ili
Rolandon ekatakas terurege.
Ho! kiom grafo devas klopodadi!   Aŭdu.

186
Ilian alproksimiĝadon vidas
Roland’; li fieriĝas, kuraĝiĝas;
Li preta por ĝis morto kontraŭstari;
Ĉar mort’ pli bona estas ol forkuro.
Li rajdas sur ĉevalo Vejlantifo,
Li pikas ĝin per siaj oraj spronoj,
Kaj meze de anaro batalegas.
Turpin’ ĉefepiskopo kun li iras;   2130
—Kaj Saracenoj: «Kuru for, amikoj,
› De franca gent’ ni aŭdis sonorkornojn!
› Potenca Reĝo Karlo ree venas!»   Aŭdu.

187
Rolando graf’ ne ŝatas malbravulojn,
Nek malbonulojn, nek fanfaronulojn,
Malŝatas ankaŭ estrojn ne fidelajn.
Li diras al Turpin’ ĉefepiskopo:
«Sinjor’ mi rajdas kaj vi piediras!
› Pro amo al vi, mi piedestaros;
› Ni, kune prenos bonon kaj malbonon;   2140
› Por kiu ajn, ja, mi vin ne forlasos!
› Ni ambaŭ reataku Idolanojn;
› Plej bonajn batojn frapas Durendalo!»
Ĉefepiskopo: «Jen batala veto!
› Ci-tio estos por ni, certe, lasta!
› Ĉar Karlo venas, li nin plene venĝos!»   Aŭdu.

188
Nun Idolanoj diras: «Ni naskiĝis
› Por malfeliĉo! Ve! En tiu tago
› Malĝoja, ni Sinjorojn, Estrojn perdis!
› Jen glora Karlo venas kun anaro!
› Ni aŭdas sonorantajn francajn kornojn,   2150
› Kaj grandan krian bruon de «Munĝojo»!
«Rolandon, pli ol kiu ajn fieran
› Neniu povas venki; ni frapadu
› El malproksime, kaj lin lasu tere!»
Alĵetas ili hastojn, ponardegojn,
Pikstangojn, lancojn kaj barbulajn sagojn;
Pecigas, fendas ŝildon de Rolando,
Disrompas, senornamas la kirason
Ne povas ili vundi lian korpon;
Sed Vejlantif’ ricevis tridek vundojn,   2160
Kaj ĝi sub grafo falas mortigita!..
Forkuras Idolanoj kaj forlasas
Rolandon solan kaj piedirantan!   Aŭdu.

189
Forkuras tremegantaj Idolanoj,
Kaj al si diras: «Nin Rolando venkis!
«Imperiestro iras malantaŭen!
«De franca gento aŭdu sonorkornojn!
«Ĉar venas Karlo, li alportas morton!
«Li venkis tiom da potencaj Reĝoj!
«Marsil’ ne povos certe nin defendi,
«Ni perdos gloran Hispanujon, se ne
«Emir’ mem venos ĝin defendi por ni!»   Aŭdu.