На Геі амаль ужо суткі. Прывялі ў парадак адсекі і каюты. Нік дзве гадзіны таму здзейсніў на лятальным апараце аблёт наваколля... Здаецца, мы прызямліліся ў пустыні. Вакол нас толькі жоўтыя пяскі ды пякучыя промні чырвонага сонца... Майкл і Нік нервуюцца ў неразуменні — дзе ж тыя, хто запрасіў нас сюды?..
22 кастрычніка...
Навокал па-ранейшаму ніякіх прыкметжыцця. Майкл адбіў па перадатчыку нашы пазыўныя. Але ў эфіры пакуль маўчанне. Нік зноў зрабіў на лятальным апараце аблёт планеты раніцай. На фотаздымках толькі жоўтыя пяскі ды камяністыя пласкагор'і. Гея на дзіва падобная на наш бязводны, пазбаўлены жыцця Меркурый. Але хто ж тады падаў нам адсюль свой голас? Не хочуць уступаць з намі ў кантакт? Але чаму?..
Падлічылі ўсе прыпасы, што засталіся ў нас. Вады хопіць на тыдзень, кіслароду — на два, прадуктаў харчавання — на месяц. I падобна, што ні тое, ні другое мы не папоўнім тут, на Геі, хутка. У нас таксама вялікія страты паліва. Таго, што засталося, не хопіць нават на старт...
Нік, Гары, Майклу прыгнечаным настроі. Кэт наогул не выходзіць са сваёй каюты... Калі ў найбліжэйшыя дні да нас не прыйдзе дапамога... Не, пра гэта нават страшна думаць...
23 кастрычніка...
Ноч'прайшла ўтрывожным чаканні. Раніцай узялі пробы грунту і паветра Гёі — у іх аніякіх слядоў жыцця. Нікі Майкл рыхтуюцца да вылету Трэба.пашырыць кола нашых пошукаў. Дзесьці ж павінен знаходзіцца той, хто падаў нам з планеты свой голас...
24 кастрычніка...
Знайшлі дзіўны металічны шарападобны прадмет. Ён усяго за дваццаць міль ад карабля... Убачыў яго Нік, калі аглядаў з лятальнага апарата наваколле. Мы ўсе моцна хвалюемся. Можа, гэта ёсць той, хто даслаў з Геі нам сваё запрашэнне?..
25 кастрычніка...
Зрабілі да таямнічага аб'екта на ўсюдыходзе марш-кідок. Бегла агледзелі яго. Дыяметр шара чатыры метры, паверхня на дзіва гладкая і суцэльная. Ва ўсякім разе якіх-небудзь заглыбленняў, люкаў ці таго, што хаця б крыху нагадвала ўваход у яго, мы пакуль не адшукалі... Але, бясспрэчна, гэта штучнае стварэнне...
Мы адбуксавалі аб'ект да зоркалёта. На жаль, з-за вялікіх памераў мы не можам узяць яго на борт. Далейшы агляд наваколля нічога не даў...
26 кастрычніка...
Майкл нечакана адшукаў на С-17 — менавіта так мы пазначылі ў бартавым сшытку знаходку Ніка — уваходны люк. Калі быць больш дакладным, той адчыніўся сам, ледзь толькі Майкл дакрануўся рукою да ягонага дна. I адразу частка корпуса ў чалавечы рост ад'ехала ўбок. Мы асцярожна зайшлі ўнутр аб'екта.
Тое, што паўстала перад нашымі вачыма, нас усіх вельмі моцна ўразіла і азадачыла. Гэта не было падобна ні на лятальны апарат, ні на якісьці касмічны штучны спадарожнік. Мы знаходзіліся перад празрыстай сцяною. Усю прастору за ёю напаўняла белае, як цукар, рэчыва, якое перапляталася тонкім павуціннем. Пакуль у нас няма здагадак, што ўсё гэта можа значыць?
27 кастрычніка...
Вось і вер, калі кажуць, што цудаў на свеце не бывае: яно здарылася проста на нашых вачах!
Мы вырашылі прадоўжыць вывучэннетаямнічага прадмета. Увайшлі ўнутр. Пільна агледзеўшы белае рэчыва, Майкл уздыхнуў:
— Эх, шклянку б «Спрайта» зараз...
I раптам рэчыва за перагародкай зазіхацела, прыйшло ў рух. Не паспелі мы нават занепакоена пераглянуцца, як прама перад намі на металічнай падстаўцы з'явілася шклянка бясколернага шыпучага напітку. Майкла пранялі дрыжыкі. Нік і Гары ў здзіўленні вытарашчылі вочы. Кэт асцярожна працягнула да напітку руку — можа, гэта проста міраж? Не, шклянка і падстаўка існавалі на самай справе. Мы па чарзе паспрабавалі пітво. Прысягаю продкамі, гэта быў самы сапраўдны «Спрайт»...
Зірнуўшы на рэчыва, мы ў хваляванні папрасілі вады, хлеба і свежай гародніны. Шар задаволіў нашу просьбу. Хлеб быў мяккі і цёплы, быццам яго толькі што дасталі з печы, вада — крынічная і крыштальна чыстая.
Мы хадзілі на зоркалёт узяць посуд і напаўняльнікі.
Цяпер у нас дастаткова вады і прадуктаў харчавання. Мы таксама прызапасіліся на чатыры месяцы кіслародам. Мы ўратаваныя...
Кэт з гэтай нагоды вечарам у сябе ў каюце наладзіла вечарынку. М ы танчылі з ёю па чарзе...
Ноччу яна зноў прыйшла да мяне...
31 кастрычніка...
Тры дні аб'ект выдаваў нам паліва. Мы перавозілі яго на карабель у звышмоцных кантэйнерах.
Зрабілі таксама частковы рамонт абшыўкі. Неабходныя дэталі і матэрыялы заказалі на С-17. Да палёту будзем гатовыя тыдні праз тры. Сёння дзень адпачынку. Майкл і Нік паспрабавалі асэнсаваць «дзеянне» аб'екта і ягонае паходжанне. Але ніводнай талковай гіпотэзы яны не вылучылі. Зразумела пакуль хіба што адно: С-17— стварэнне куды больш развітай цывілізацыі, чым наша зямная. Дзе знаходзіцца гэтая звышцывілізацыя? I як патрапіў яе аб'ект на бязводную пясчаную Гею? На жаль, мы пакуль гэтага не ведаем.