Ze wierp Leane een blik toe die het kleinst mogelijke glimlachje toon de. Dat was goed. Leane vond het vervelend dat ze tot vanmorgen onwetend was gebleken van Siuans plan met Logain, maar Siuan hield al zolang van alles geheim dat ze ook aan een vriendin slechts het hoogst noodzakelijke onthulde. Ze meende dat het idee van de betrokkenheid van de Rode Ajah bij andere valse Draken keurig was gezaaid. De Roden waren de leidsters van de opstand tegen haar geweest. Als dit alles voorbij was, zou de Rode Ajah niet meer bestaan. ‘Dit verandert heel veel,’ zei Sheriam even later. ‘We kunnen onmogelijk een Amyrlin volgen die zoiets zou doen.’
‘Haar volgen?’ riep Siuan, voor het eerst diep geschokt. ‘Had u werkelijk het idee terug te gaan en Elaida’s ring te kussen, wetend wat ze heeft gedaan en zal doen?’ Leane bewoog alsof ze er zelf ook wat over wilde zeggen, maar ze hadden afgesproken dat Siuan degene was die haar geduld zou verliezen.
Sheriam keek een tikkeltje beschaamd en op de lichtbruine wangen van Mijrelle vertoonde zich zowaar een blos, maar de anderen aan vaardden het even kalm als zonlicht.
‘De Toren dient sterk te zijn,’ zei Carlinya met een stem zo hard als bevroren steen. ‘De Draak is wedergeboren, de Laatste Slag nadert en de Toren dient één te zijn.’
Anaiya knikte. ‘We hebben begrip voor jullie afkeer van Elaida, voor jullie haat. We begrijpen het zeker, maar we dienen aan de Toren en aan de wereld te denken. Ik beken dat ik zelf ook een hekel aan Elaida heb. Daarentegen heb ik Siuan ook nooit gemogen. Je hoeft de Amyrlin Zetel ook niet aardig te vinden. Je hoeft me niet zo boos aan te kijken, Siuan. Je hebt altijd al een tong als een rasp gehad, vanaf het moment dat je Novice was, en die is in de loop der jaren nog verscherpt. En als Amyrlin heb je zusters in jouw richting geduwd en maar zelden de reden aangegeven. Die twee dingen samen leveren niet iets leuks op.’
‘Ik zal proberen... mijn tong in bedwang te houden,’ zei Siuan droog. Verwachtte de vrouw dat de Amyrlin Zetel iedere zuster als een jeugd vriendin behandelde? ‘Maar ik hoop dat mijn verhaal uw wens bij stelt om aan Elaida’s voeten neer te knielen.’
‘Als dit je gekuiste mond is,’ zei Mijrelle terloops, ‘zal ik die miscchien moeten kuisen, als we jou zullen toestaan de ogen-en-oren te leiden.’
‘We kunnen natuurlijk niet terug naar de Toren,’ zei Sheriam. ‘Niet nu we dit weten. Niet tot we de macht hebben om Elaida af te zet ten.’
‘Wat zij ook heeft gedaan, de Rode zusters zullen haar blijven steunen.’ Beonin bracht het als een voldongen feit, niet als tegenwerping. Het was geen geheim dat het de Roden ergerde dat er na Bonwhin geen enkele Amyrlin Zetel uit hun Ajah was verheven. Morvrin knikte hevig. ‘Dat zullen anderen ook doen. Degenen die zich daadwerkelijk achter Elaida hebben gesteld en aannemen dat ze geen andere keus hebben. Degenen die gezag aanvaarden, hoe weer zinwekkend dat ook handelt. En sommigen die geloven dat wij de Toren hebben verdeeld, terwijl die tegen elke prijs verenigd moest blijven.’
‘Met uitzondering van de Rode zusters kunnen we iedereen voor on derhandeling benaderen,’ merkte Beonin afgemeten op. Bemiddeling en onderhandeling waren de reden van bestaan van haar Ajah. ‘Blijkbaar kunnen we jouw faktoors gebruiken, Siuan.’ Sheriam keek de anderen aan. ‘Tenzij iemand hier van mening is dat we hun die last moeten besparen?’ Morvrin schudde als laatste haar hoofd, maar uiteindelijk deed ze het, nadat ze hen lang had aangekeken, waar door Siuan het idee kreeg dat ze werd uitgekleed, gewogen en gemeten.
Ze kon een zucht van opluchting niet tegenhouden. Geen kort leven waarin ze in een hutje wegteerde, maar een leven met een doel. Het kon nog steeds een kort leven zijn – niemand wist hoelang een gesuste geleidster in leven bleef, vooropgesteld dat er iets bestond wat de ene Kracht in haar leven verving – maar met een doel zou het lang genoeg zijn. Dus Mijrelle zou haar mond gaan kuisen, nietwaar?
Ik zal die Groene met haar vossenogen eens wat laten zien. Ik zal me inhouden en blij zijn als ze niet meer doet dan mij aankijken, dat ga ik doen. Ik weet hoe dit zou verlopen. Bloedvuur, ik weet het.
‘Dank u, Aes Sedai,’ zei ze zo onderdanig als ze kon. Die aanspreking kostte haar moeite; het was wederom een breuk, wederom een herinnering aan wat ze niet meer was. ‘Ik zal trachten u goede dien sten te bewijzen.’ Mijrelle hoefde niet zo zelfvoldaan te knikken. Siuan negeerde een stemmetje dat zij in Mijrelles plaats hetzelfde of nog erger zou hebben gedaan.
‘Mag ik iets voorstellen?’ zei Leane. Sheriam knikte. ‘Het is niet voldoende te wachten tot u voldoende steun in de Zaal van de Toren hebt om Elaida af te zetten.’ Siuan keek belangstellend, alsof ze het voor het eerst hoorde. ‘Elaida zit in Tar Valon, in de Witte Toren en voor de wereld is zij de Amyrlin Zetel. Op dit ogenblik zijn de Aes Sedai hier slechts een groep afvalligen. Zij kan u opstandelingen en oproerkraaiers noemen en als een Amyrlin Zetel dat zegt, gelooft de wereld dat.’
‘We kunnen voordat ze is afgezet nauwelijks ontkennen dat ze de Amyrlin Zetel is,’ zei Carlinya met ijzige minachting, in haar stoel verschuivend. Als ze haar stola met de witte franje had gedragen zou ze er een ruk aan hebben gegeven.
‘U kunt de wereld een ware Amyrlin schenken.’ Leane had het niet tegen de Witte zuster alleen, maar tegen allen, waarbij ze ieder af zonderlijk aankeek. Ze was zeker van wat ze stelde, maar wist dat ze een idee opperde waarvan ze slechts kon hopen dat iedereen het zou aannemen. Siuan had haar erop gewezen dat haar aanpak van mannen ook bij vrouwen toegepast kon worden. ‘Ik heb in de gelagkamer en in de straten zusters van iedere Ajah gezien, behalve van de Rode. Laat hen hier een Zaal van de Toren kiezen, waarna de Zaal een nieuwe Amyrlin verkiest. Dan kunt u zich aan de wereld voorstellen als de ware Witte Toren, in verbanning, en Elaida als een tiran betitelen. Als we daar de onthulling van Logain aan toevoegen, bestaat er dan enige twijfel wie de naties als de echte Amyrlin Zetel zullen erkennen?’
Het idee sloeg aan. Siuan kon zien hoe ze het nadenkend overwogen. Wat de anderen ook dachten, alleen Sheriam liet een bezwaar horen. ‘Het zal betekenen dat de Toren waarlijk is gebroken,’ zei de groenogige vrouw droevig.
‘Die is al gebroken,’ merkte Siuan bits op en wenste meteen dat ze dat niet gedaan had, omdat alle ogen zich op haar richtten. Dit werd geacht Leanes idee te zijn. Zijzelf had de naam een handigebedisselaar te zijn en ze konden heel goed achterdocht koesteren bij alles wat Siuan voorstelde. Daarom was zij begonnen hen af te kraken; ze zouden haar niet hebben geloofd als ze met milde woorden was begonnen. Zij zou hen benaderen alsof ze nog steeds meen de de Amyrlin Zetel te zijn, en zich door hen op haar plaats laten zetten. In vergelijking met haar zou Leane meegaand lijken door het weinige dat zij kon aanbieden, waarna de Aes Sedai veel eerder zouden luisteren. Haar eigen aandeel hierin was niet moeilijk geweest tot er gepleit moest worden, toen had ze hen allen aan de drooglijn willen hangen. Hier maar zitten en niets doen!
Je hoeft je geen zorgen te maken dat ze argwanend zijn. Ze denken dat je een gebroken riet bent.
Als alles goed verliep, zouden ze nooit anders weten. Een nuttig riet, maar wel zwak, dat je geen aandacht hoefde te geven. Het was pijnlijk dat ze zich zo moest aanpassen, maar in Lugard had Duranda Tharne haar op die noodzaak gewezen. Ze zouden haar alleen op hun voorwaarden willen nemen en zij zou er het beste van moeten maken.