‘Ik wou dat ik er zelf aan had gedacht,’ vervolgde ze. ‘Nu ik het zo hoor, geeft Leanes idee u een manier om de Toren weer op te bouwen zonder haar eerst volledig af te breken.’
‘Het bevalt me nog steeds niet.’ Sheriams stem werd sterker. ‘Maar wat moet, dat moet. Het Rad weeft wat het Rad wil en als het Licht het toestaat, zullen wij Elaida uit de stola weven.’
‘We zullen met de zusters moeten onderhandelen die nog in de Toren verblijven,’ bedacht Beonin, half in zichzelf. ‘De Amyrlin die wij kiezen, moet een ervaren onderhandelaarster zijn, vinden jullie niet?’
‘Ze moet helder kunnen denken,’ opperde Carlinya. ‘De nieuwe Amyrlin dient een vrouw te zijn met een nuchter en koel verstand.’ Morvrin snoof zo hard dat iedereen rechtop schoot. ‘Sheriam is bij ons de hoogste en heeft ons bijeengehouden toen we in tien verschillende richtingen vluchtten.’
Sheriam schudde heftig haar hoofd, maar Mijrelle bood haar niet de kans iets te zeggen. ‘Sheriam is een voortreffelijke keus. Ik kan beloven dat iedere Groene zuster achter haar zal staan, dat weet ik.’ Anaiya wilde iets zeggen en haar instemming stond op haar gezicht te lezen.
Het werd tijd dit te beëindigen voor het uit de hand liep. ‘Mag ik iets voorstellen?’ Siuan vond dat schroom beter werkte dan onder danigheid. Het kostte moeite, maar ze dacht dat ze maar beter kon leren dit in stand te houden.
Mijrelle is niet de enige die zal proberen mij in het onderruim te stoppen als zij denkt dat ik me dingen aanmatig, wat dat ook mag zijn.
Zij zouden het alleen niet proberen, ze zouden het doen. Aes Sedai verwachtten, nee, eisten achting van hen die geen Aes Sedai waren. ‘Het lijkt mij dat, wie u ook kiest, het iemand moet zijn die niet in de Toren was toen ik werd... afge zet. Zou het niet beter zijn als de vrouw die de Toren weer verenigt, iemand is die door niemand kan worden beschuldigd dat ze op die dag de ene partij of de andere heeft gesteund?’ Als ze dit lang zou moeten volhouden, zou er zeker ergens een naadje in haar hoofd bar sten.
‘Iemand die heel sterk is met de Ene Kracht,’ voegde Leane eraan toe. ‘Hoe sterker zij is, hoe beter zij alles vertegenwoordigt waar de Toren voor staat. Of weer voor zal staan nadat Elaida weg is.’ Siuan had haar willen schoppen. Dit idee zou volgens afspraak pas de volgende dag worden geopperd, het zou worden voorgesteld als er echt namen werden voorgedragen. Samen wisten Leane en zij genoeg van iedere zuster om hun zwakte te kennen; een lijntje twijfel over de bekwaamheid voor de stola en de staf dat subtiel uitgeworpen zou worden. Ze zwom nog liever door een school zilvertanden dan dat ze probeerde hen naar haar hand te zetten. ‘Een zuster die niet in de Toren was,’ zei Sheriam knikkend. ‘Dat lijkt me heel verstandig, Siuan. Heel goed.’ Wat gleden ze gemakkelijk in de gewoonte haar een goedkeurend klopje op het hoofd te geven. Morvrin perste haar lippen opeen en zei vervolgens: ‘Het zal niet gemakkelijk zijn iemand te vinden.’
‘Kracht verkleint het aantal mogelijkheden,’ zei Anaiya terwijl ze de kring rondkeek. ‘Het zal haar niet alleen een betere vertegenwoor digster van de Toren maken, voor de andere zusters tenminste, maar sterkte met de Ene Kracht gaat vaak samen met grote wilskracht en wie wij ook kiezen, zal dat zeker nodig hebben.’ Carlinya en Beonin waren de laatsten die instemmend knikten. Siuan bleef onbewogen kijken maar glimlachte inwendig. De breuk in de Toren had veel veranderd, ook in de manier van denken. De ze vrouwen hadden de zusters hierheen geleid en nu bespraken ze wie aan hun nieuwe Zaal van de Toren als de nieuwe Amyrlin zou worden voorgesteld, alsof die keuze niet aan de Zaal was voorbe houden. Het zou niet zo moeilijk zijn hen heel geleidelijk en gladjes tot de overtuiging te brengen dat de nieuwe Amyrlin er een moest zijn die door hen kon worden geleid. En geheel onwetend zouden zij en de haar vervangende Amyrlin geleid worden door haarzelf. Zij en Moiraine hadden er zo lang aan gewerkt om Rhand Altor te vinden en voor te bereiden, een zo groot deel van hun leven daaraan gewijd, dat ze geen enkel risico wilde lopen dat het laatste deel door iemand zou worden verknoeid.
‘Mag ik nog een voorstel doen?’ Schroom zat gewoon niet in haar karakter, ze zou iets anders moeten vinden. Ze wachtte, probeerde niet met haar tanden te knarsen tot Sheriam knikte dat ze verder mocht praten. ‘Elaida zal pogen te ontdekken waar Rhand Altor is. Hoe verder wij naar het zuiden trokken, hoe sterker de geruchten werden dat hij Tyr heeft verlaten. Ik denk dat het waar is en ik denk dat ik heb uitgedacht waar hij nu is.’
Zij hoefde hun niet te zeggen dat ze hem vóór Tar Valon dienden te vinden. Dat begrepen ze allemaal. Niet alleen zou Elaida hem zeker verkeerd aanpakken, maar als zij hem in handen kreeg, hem afge schermd en in haar macht kon tonen, zou elke hoop op haar afzetting zijn verdwenen. Vorsten kenden de Voorspellingen, al kenden hun volken die vaak niet. Ze zouden Elaida noodgedwongen wel tien valse Draken vergeven.
‘Waar?’ blafte Morvrin, vlak voordat Sheriam, Anaiya en Mijrelle in koor hetzelfde vroegen. ‘De Woestenij, bij de Aiel.’
Het bleef even stil voordat Carlinya zei: ‘Dat is belachelijk.’ Siuan onderdrukte een boze opmerking en glimlachte, naar ze hoop te, enigszins verontschuldigend. ‘Misschien, maar ik heb iets over de Aiel gelezen toen ik nog Aanvaarde was. Gitara Moroso dacht dat enkele Wijzen van de Aiel konden geleiden.’ Gitara was toen Hoed ster geweest. ‘In een van de boeken die ze mij liet lezen, een oud geschrift uit een van de stoffigste hoekjes van de librije, werd beweerd dat de Aiel zich het Volk van de Draak noemden. Ik was het vergeten totdat ik probeerde te bedenken waarheen Rhand Altor kon zijn verdwenen. De Voorspellingen zeggen dat “de Steen van Tyr nooit zal vallen tot het Volk van de Draak komt”, en bij de verovering van de Steen waren Aiel aanwezig. Daarin stemmen alle geruchten en ver halen overeen.’
Morvrins ogen leken opeens elders te kijken. ‘Ik herinner me de gesprekken over de Wijzen, toen ik net de stola had ontvangen. Het zou heel boeiend zijn, als het waar is. De Aiel zijn echter net zo on gastvrij jegens de Aes Sedai als jegens ieder ander die de Woestenij binnenkomt en ik heb begrepen dat hun Wijzen de wet of de gewoonte schijnen te hebben niet met vreemdelingen te spreken. Wat het uiterst moeilijk maakt zo dichtbij te komen dat je kunt voelen of...’ Opeens leek ze dat van zich af te zetten en staarde ze Siuan en Leane aan alsof het hun schuld was dat ze was afgeleid. ‘Een dun strootje om een mand te weven. Iets wat je je herinnert uit een boek, dat mogelijk is geschreven door iemand die nog nooit een Aiel heeft gezien.’
‘Een heel dun strootje,’ merkte Carlinya op.
‘Maar de moeite waard om iemand naar de Woestenij te sturen?’ Het kostte moeite dat als een vraag in plaats van een bevel te laten klinken. Siuan meende dat ze volkomen weg zou smelten als ze geen andere aanpak kon vinden. Ze beheerste zich gewoonlijk zo goed dat ze de hitte kon negeren, maar niet nu ze deze vrouwen mee probeerde te slepen zonder dat ze Siuans strakke vuist in hun haar mochten zien. ‘Ik denk niet dat die Aiel zullen proberen een Aes Sedai kwaad te doen.’ Niet als ze hen snel genoeg liet zien dat ze Aes Sedai was. Siuan dacht dat ze het niet zouden doen. Dat gevaar moest ze maar lopen. ‘En als Rhand Altor in de Woestenij is, zullen de Aiel het we ten. Denk maar aan de Aielmannen in de Steen.’
‘Misschien,’ zei Beonin langzaam. ‘De Woestenij is groot. Hoeveel moeten we erheen sturen?’
‘Als de Herrezen Draak in de Woestenij is,’ bedacht Anaiya, ‘zal de eerste de beste Aiel dat weten. Gebeurtenissen volgen deze Rhand Altor op alle mogelijke manieren. Hij kan geen oceaan in glijden zon der het water tot aan ieder hoekje van de wereld in beroering te brengen.’
Mijrelle glimlachte. ‘Het zou een Groene moeten zijn. Niemand van de andere Ajahs bindt meer dan één zwaardhand en twee of drie gaidins zullen in de Woestenij heel nuttig zijn, totdat de Aiel haar als Aes Sedai herkennen. Ik heb altijd al een Aiel willen ontmoeten.’ Ze was nog Novice tijdens de Aiel-oorlog en had de Toren niet mogen verlaten. Er was trouwens geen enkele Aes Sedai bij betrokken geweest, behalve voor het helen. De Drie Geloften hadden hen gebonden, tenzij Tar Valon zelf of de Witte Toren was aangevallen, maar de oorlog had de stad net niet bereikt.