‘Misschien doet hij het,’ zei Ragan, ‘of doet hij het niet. Soms beveelt hij iets en soms vergeet hij dat, of schaft het toch af, omdat er iets belangrijkers aan de hand is. Je zou verbaasd staan,’ voegde hij er droog aan toe, ‘over wat zijn volgelingen zonder één enkele zucht van hem pikken.’ Hij en Uno liepen aan weerszijden van haar, besefte ze, en hielden de andere mensen op straat waakzaam in het oog.
Zelfs zij had de indruk dat het tweetal zich gereed hield om in een oogwenk het zwaard te trekken. Als ze echt van plan waren om Masema’s orders op te volgen, konden ze maar beter gaan nadenken.
‘Vervloekt, hij is niet tegen bruiloften,’ gromde Uno, die zo streng naar een straatverkoper van vleespasteitjes keek dat de man zich om draaide en wegrende, zonder het geld aan te pakken dat twee vrouwen hem reeds voorhielden. ‘Je hebt geluk dat hij niet wist dat je geen man hebt, want anders had hij er een met je meegestuurd naar de Heer Draak. Soms zoekt hij zo’n driehonderd ongetrouwde mannen bij elkaar, bloed en as, en evenveel bloedvrouwen en trouwt hij ze meteen zelf. Die bloeddag was de eerste dag in hun leven dat ze elkaar zagen. Als die uitgemelkte stofkrabbers daar niet over klagen, denk je dan dat ze hun bloedbek opendoen over bier?’
Ragan mopperde iets binnensmonds, waarvan ze net genoeg opving om het te verstaan. ‘En ergens weet een man niet wat voor bloedgeluk hij heeft.’ Dat had hij gezegd. Hij zag niet eens dat ze hem woest aankeek. Hij had al zijn aandacht bij de straat, loerend naar iemand die zou proberen haar af te voeren als een duif in een zak. Ze kreeg zin de omslagdoek af te doen en weg te gooien. Hij leek haar gesnuif ook niet te horen. Mannen konden onuitstaanbaar blind en doof zijn als ze dat wensten.
‘Hij heeft gelukkig niet geprobeerd om mijn sieraden te stelen,’ zei ze. ‘Wie was die zottin die ze weggaf?’ Ze had weinig hersens als ze een volgelinge van de Profeet was geworden.
‘Dat was Alliandre,’ zei Uno. ‘Gezegende van het Licht, koningin van dit vervloekte Geldan. Ze heeft nog zo’n tien titels meer, zo’n lange rij waar jullie zuiderlingen zo dol op zijn.’
Nynaeves teen stootte tegen een kei en ze viel bijna. ‘Op die manier doet hij het dus,’ riep ze uit, terwijl ze hun hulpvaardige handen weg duwde. ‘Als de koningin zo dwaas is naar hem te luisteren, is het geen wonder dat hij kan doen en laten wat hij wil.’
‘Niet dwaas,’ zei Uno scherp, en hij keek haar even fronsend aan, voor hij de straat weer in het oog hield. ‘Verstandig. Wanneer je op een wild paard zit, rij je bloedvuur met hem mee over de bloedweg die hij afdraaft, als je slim genoeg bent om water uit je laarzen te laten lopen. Dacht je dat ze stom deed door zich die ringen te laten af nemen? Vervloekt, ze is slim genoeg om te weten dat Masema nog meer van haar zal eisen wanneer ze bij haar volgende bezoek geen sieraden draagt. De eerste keer ging hij naar haar toe – het is nu andersom – en heeft hij eigenhandig die bloedringen van haar vingers getrokken. Ze had een snoer pareltjes in het haar en hij rukte het in stukken van haar hoofd af. Alle vrouwen van haar gevolg lagen op hun knieën die bloeddingen op te rapen. Zelfs Alliandre.’
‘Dat klinkt mij niet echt verstandig in de oren,’ zei ze flink. ‘Eerder laf.’
Wie had slappe knieën toen Masema haar aankeek? vroeg een stemmetje in haar hoofd. Wie stond te zweten als een paard? Gelukkig was het haar gelukt haar woordje te doen. Dat heb ik gedaan. Buigen als een wilg is niet hetzelfde als het gescharrel van een muis. ‘Is zij nou koningin of niet?’
De twee mannen keken elkaar geërgerd aan en Ragan zei kalm: ‘Je begrijpt het niet, Nynaeve. Alliandre is de vierde op de Lichtgezegende Troon sinds onze komst naar Geldan en dat is een kleine zes maanden geleden. Johanin droeg de kroon toen Masema voor het eerst hier en daar een menigte bijeen wist te krijgen. Hij dacht echter dat Masema een onschuldige gek was en deed niets, terwijl de massa’s steeds groter werden en zijn heren hem vertelden dat hij er een eind aan moest maken. Johanin kreeg een ongeluk tijdens een jacht...’
‘Een jachtongeluk!’ onderbrak Uno hem spottend. Een straatverkoper die hem toevallig aankeek, liet zijn bak met naalden en spelden vallen. ‘Alleen wanneer hij niet het verschil kende tussen de bloed punt van een speer en de bloedschacht. Vervloekt zijn die vervloek te zuiderlingen en vervloekt hun Spel der Huizen.’
‘Ellizelle volgde hem op,’ vervolgde Ragan. ‘Ze liet het leger de menigte verspreiden, totdat het op een echte slag uitliep, en daarbij werd het leger verjaagd.’
‘Bloedvuur, zielige speelgoedsoldaten,’ mompelde Uno. Ze zou hem weer moeten onderhouden over zijn taalgebruik. Ragan knikte instemmend, maar vervolgde zijn verhaal. ‘Ze zeggen dat Ellizelle daarna gif heeft ingenomen, maar hoe dan ook... Ze werd opgevolgd door Teresia, die het na haar kroning tien hele dagen volhield. Tot de dag dat ze tienduizend soldaten op tienduizend burgers en boeren afstuurde die zich hadden verzameld om ergens buiten Jehanna naar Masema te luisteren. Toen haar soldaten onderweg waren, trad ze af door een rijke koopman te trouwen.’ Nynaeve staarde hem ongelovig aan en Uno snoof. ‘Dat zeggen zeten minste,’ hield de jongeman vol. ‘In dit land betekent het trouwen met een burger natuurlijk wel dat je voor altijd de troon opgeeft. Wat Beron Goraed ook mag denken van een mooie jonge vrouw met koninklijk bloed, ik hoorde dat hij midden in de nacht mooi van zijn bed werd gelicht door een stel bedienden van Alliandre en naar het Jheda-paleis werd gesleurd om in de vroege uurtjes getrouwd te worden. Teresia vertrok naar het nieuwe landgoed van haar man en Alliandre werd gekroond nog voor de zon op was. Diezelfde dag werd Masema naar het paleis gehaald, waar ze hem vertelde dat hij niet meer zou worden lastig gevallen. Binnen twee weken kwam niet hij, maar ging zij bij hem op bezoek. Ik weet niet of ze echt gelooft wat hij verkondigt, maar ik weet wel dat ze op de troon van een land kwam dat op het randje van burgeroorlog verkeerde, een land waar de Witmantels elk ogenblik konden binnenvallen. Zij heeft dat alles op de enig mogelijke manier voorkomen. Ze is een verstandige koningin en een man zou trots zijn om haar te mogen dienen, zelfs al komt ze uit het zuiden.’
Nynaeve wilde wat zeggen maar vergat het toen Uno terloops op merkte: ‘Vervloekt, we worden gevolgd door een Witmantel. Kijk niet om, vrouw. Daar ben je toch te slim voor.’ Haar nek verstijfde van de inspanning recht vooruit te blijven kijken. ‘Sla de volgende hoek om, Uno.’