‘Aviendha is bijna voortdurend bij hem,’ vertelde Egwene. ‘Ze zorgt namens jou heel goed voor hem.’
Nynaeve betwijfelde het. Ze wist niet veel van de Aiel, maar ze vermoedde dat als Amys ‘hard’ zei, ze eigenlijk moorddadig bedoelde. Blijkbaar was Elayne het met haar eens. ‘Waarom vindt ze het dan goed dat hij zich zo opjaagt? Wat is hij aan het doen?’ Het bleek dat dat behoorlijk veel was en zo te horen te veel. Elke dag twee uur zwaardoefeningen met Lan of wie hij ook kon vinden. Dit zorgde ervoor dat Amys haar lippen op elkaar perste. Dan nog twee uur om de Aielmanier van ongewapend vechten te leren. Egwene kon dat wellicht vreemd vinden, maar Nynaeve besefte maar al te goed hoe hulpeloos je was als je niet kon geleiden. Rhand zou zich echter toch nooit in zo’n toestand bevinden? Hij was koning geworden, of nog iets hogers, en was omringd door een lijfwacht van de Far Dareis Mai. Hij liet heren en vrouwen naar zijn pijpen dansen. Feitelijk besteedde hij zoveel tijd aan zijn opdrachten en het na gaan of die ook werden uitgevoerd, dat hij zich voor eten geen tijd gunde als de Speervrouwen hem het eten niet achterna brachten. Om de een of andere reden leek dat Egwene evenveel te ergeren als Elayne. Amys keek zichtbaar vermaakt, ofschoon haar gezicht meteen een Aielrots leek toen ze Nynaeve zag kijken. Verder bracht hij elke dag een uur door in een vreemde school die hij had gesticht, waar voor hij niet alleen leerlingen maar ook ambachtslieden uitnodigde. Van een kerel die kijkglazen maakte tot een vrouw die een soort geweldige kruisboog had ontworpen met raderen, waarmee je een speer wel een span ver kon schieten. Hij had aan niemand verteld wat hij ermee wilde, behalve mogelijk aan Moiraine, maar de Aes Sedai had Egwene verteld dat iedereen de drang had om iets blijvends na te la ten. Het leek Moiraine niet veel te kunnen schelen wat Rhand uit spookte.
‘De laatste Shaido trekken zich naar het noorden terug,’ vertelde Amys grimmig, ‘maar elke dag glippen er meer over de Drakenmuur naar hen toe. Rhand Altor lijkt hen te vergeten. Hij stuurt de speren naar het zuiden, naar Tyr. De helft is reeds vertrokken. Rhuarc heeft gezegd dat hij zelfs de stamhoofden geen reden heeft gegeven en ik denk niet dat Rhuarc tegen me liegt. Behalve Aviendha is Moiraine het dichtst bij hem, maar ze. wil het hem niet vragen.’ Hoofdschuddend mopperde ze: ‘Al moet ik tot haar verdediging zeggen dat Aviendha evenmin iets weet.’
‘De beste manier om iets geheim te houden, is het niemand te ver tellen,’ merkte Elayne op, wat haar een harde blik opleverde. Amys was een goede tweede na Bair, als het op ogen aankwam waarbij je met je voeten ging schuifelen.
‘Dat gaan we hier niet uitzoeken,’ bracht Nynaeve naar voren, Egwene strak aankijkend. De andere vrouw leek niet op haar gemak. Als er ooit een tijd was om het evenwicht tussen hen weer te her stellen, dan was nu een goed moment. ‘Egwene, wat ik wil weten...’
‘Je hebt groot gelijk,’ onderbrak Egwene haar. ‘We zijn niet in Sheriams werkkamer, waar we kunnen rondhangen en bijpraten. Wat hebben jullie voor ons? Zijn jullie nog steeds bij het beestenspul van baas Luca?’
Nynaeves adem bleef in de keel steken en alle vragen vluchtten haar hoofd uit. Er viel zoveel te vertellen. En zoveel ook niet. Ze vertelde dat ze Lanfir had gevolgd naar een bijeenkomst van Verzakers en dat ze Moghedien had zien afluisteren. Niet dat ze het relaas hoe ze door Moghedien was aangepakt wilde vermijden – niet echt, niet zo precies – maar Birgitte had niet gezegd dat hun belofte tot geheimhou ding niet meer nodig was. En dat had uiteraard tot gevolg dat ze niets over Birgitte konden vertellen en dat zij bij hen was. Het was on handig, omdat zij wist dat Egwene van Birgittes hulp wist. Toch moest ze blijven doen alsof Egwene nergens van wist, maar Nynaeve speel de het klaar, al stamelde ze nu en dan als Egwene een wenkbrauw hoog optrok. Het Licht zij dank hielp Elayne haar door Samara voor te stellen als een fout van Galad en Masema. Wat ook eigenlijk zo was. Als ze allebei iemand hadden gestuurd om haar van het schip te vertellen, zou al het andere niet zijn gebeurd. Toen ze alles tot en met Salidar had verteld, vroeg Amys kalm: ‘Weet je zeker dat ze de car’a’carn zullen steunen?’
‘Ze moeten de Voorspellingen van de Draak even goed kennen als Elaida,’ antwoordde Elayne. ‘Ze kunnen zich het beste bij Rhand aansluiten om zich tegen haar te verweren, en aan de wereld ver kondigen dat ze hem tot en met Tarmon Gai’don zullen bijstaan.’ Aan geen enkele trilling in haar stem kon je horen dat ze het niet over een volkomen vreemde had. ‘Anders zijn het gewone opstandelingen met geen enkel wettelijk recht. Ze hebben hem minstens even hard nodig als hij hen.’
Amys knikte, maar leek het niet zomaar te willen geloven, ik geloof dat ik Masema ken,’ zei Egwene. ‘Diepliggende ogen en een norse stem?’ Nynaeve knikte, ik kan hem mij nauwelijks voor stellen als een profeet, maar ik acht hem wel in staat om een opstand of een oorlog te beginnen. Ik weet zeker dat Galad slechts deed wat hij het beste vond.’ Egwenes wangen werden een beetje rood; zelfs de herinnering aan Galads gezicht was voldoende. ‘Rhand zal dat van Masema willen weten. En van Salidar. Als ik ervoor kan zorgen dat hij lang genoeg stilstaat om naar me te luisteren.’ ik wil weten hoe jullie allebei hier kunnen zijn,’ bracht Amys naar voren. Ze luisterde naar hun uitleg en bekeek het plaatje van alle kanten nadat Nynaeve het uit haar beurs had gevist. Dat iemand anders een ter’angreaal in handen had die zij gebruikte, gaf Nynaeve kippenvel, ik geloof dat jij hier minder sterk aanwezig bent dan Elayne,’ zei de Wijze eindelijk. ‘Wanneer een droomloopster de Wereld der Dromen in haar slaap betreedt, blijft slechts een heel klein deel in haar lichaam achter, net voldoende om het in leven te houden. Als ze heel licht slaapt, zodat ze hier kan zijn en tegelijk met anderen in de echte wereld kan praten, ziet ze er voor iemand die hier helemaal is net zo uit als jij nu. Maar misschien is er geen verschil. Ik weet niet of het me aanstaat dat elke geleidster Tel’aran’rhiod kan betreden, zelfs niet in deze staat.’ Ze gaf de ter’angreaal aan Nynaeve te rug.
Met een diepe zucht van opluchting stopte Nynaeve het plaatje haas tig terug. Haar maag maakte nog steeds buitelingen. ‘Als jullie alles hebben verteld...’ Amys zweeg tot Nynaeve en Elayne dat gehaast bevestigden. De blauwe ogen van die vrouw leken heel diep door te dringen.
‘Dan moeten we gaan. Ik moet bekennen dat we meer kunnen winnen uit deze ontmoetingen dan ik eerst dacht, maar ik heb vannacht nog veel te doen.’ Ze wierp Egwene een blik toe en ze verdwenen te gelijk.
Nynaeve en Elayne aarzelden niet. In een oogwenk gingen de rood stenen zuilen over in een kleine, met hout betimmerde kamer met enkele eenvoudige, stevige meubels. Nynaeves boosheid leek te ver dwijnen en daarmee haar greep op saidar, maar het werkvertrek van de Meesteresse der Novices sterkte haar weer. Koppig en weerbar stig. Welja! Ze hoopte dat Sheriam in Salidar was. Het zou prettig zijn op gelijke voet met haar te staan. Toch had ze liever ergens anders willen zijn. Elayne gluurde in de spiegel met de vlekkerig vergulde lijst en duwde terloops haar kapsel wat goed. Al hoefde ze dat hier niet te doen. Zij wilde ook liever niet in deze kamer zijn. Waar om had Egwene deze plek voor de ontmoeting voorgesteld? Elaida’s kamer was niet de gezelligste plaats, maar wel beter dan dit. Even later was Egwene er, aan de andere kant van de brede tafel, met ijskoude ogen en haar handen op haar heupen of zij de rechtmatige gebruikster van dit vertrek was.
Voor Nynaeve iets kon zeggen, was Egwene haar al voor. ‘Zijn jullie twee hersenloze flapuiten mummelende stommelingen geworden? Als ik jullie vraag iets voor je te houden, vertel je dat dan meteen aan de eerste de beste? Is het nooit bij je opgekomen dat je niet alles aan iedereen hoeft te vertellen? Ik dacht dat jullie zo goed waren in het bewaren van geheimen.’ Nynaeves wangen werden warm, al was ze niet zo vuurrood als Elayne. Egwene was nog niet uitgesproken. ‘En wat betreft over hoe het gedaan wordt, ik kan het jullie niet leren. Dan zou je droomloopster moeten zijn. Als je met de ring iemands droom kunt aanraken, dan weet ik niet hoe het gedaan wordt. En ik betwijfel of je dat met dat andere ding, dat plaatje, kunt doen. Probeer je gedachten bij de dingen te houden die je doet. Salidar kan wel heel anders zijn dan je verwacht. Goed, ik heb vannacht ook nog dingen te doen. Probeer er alsjeblieft je hersens bij te houden.’ Ze was zo plotseling verdwenen dat het laatste woord uit de lucht leek te komen.