Вирши

6

Gdy Pan niósł krzyż na sobie, a krew się toczyła
Strumienie wszytkie drogu obfitu kropiła;
Gdy zaś umarł na krzyżu za występki twoje
Jezus Chrystus, nasłodsze odkupienie moje,
Uważaj, jak barziej ty winen jest dla twego
Dobrodzieja ucierpieć wszystkiego przykrego

7

Иосиф з Никодимом смела приступили
До Пилата, гды тело сняти Бога сына просили.
Плащаницею тело окрили чистою,
З маткою провадили в гроб прачистою.
Ты, человече, для Пана нивча не збраняйса
Чинити што доброго на си не навстыдяйса.

8

Иосиф з Никодимом блажанные людзе,
Нехай вам нагорода в небе весна будзе.
Жече творци своя нам навстыдали,
З набратством горачим с креста его сняли.
Откуду же в остатнюю послугу снидиста,
В приготованом гробе его положиста.

(Po tym wielkiej cerkwi będą pokładać Pańskie passia. Naprzód śpiewanie.)
Anioł:

śmiele Nikodem z Joswem smutno przystąpiwszy
Do Piłata a, Pańskie ciało uprosiwszy,
Z krzyża swami rękoma poważnie zpuścili,
Prześcieradłem obwite w tym grobie złożyli
Do groba już ochotnie wszyścy przystępuycje,
Z nabożną Duszą płaczcie a usty całuycje.
Ciało Jezusa mego apłączac stękajcie
Y na przeciężkie swoje grzechy narzekajcie.
Ty zaś, Dusza pobożna, kładź krzyż Pana swego
Tuż przy grobie nawieczne wysławienie jego.

Dusza:

Nie dam go, bo w tym sercu wesele być czuję,
Gdy ten klejnot najdroższy w ręku mych piastuję.

Anioł:

Tu go położ, bo w trzecy dzień doznasz większego
Wesela, gdy obaczysz z groba powstałego.

Dusza:

Krzyżu święty, nadziejo odkupienia mego,
Skarbcze niewyczerpany, ja z uboztwa swego
To obiecuje lubo z toboj się rozstanę,
Ze nigdy cię w sercu mym nosić nie przestanę;
A teraz przy tym grobie, gdy ciebie pokładam,
Z wzselaką poczciwością porzed tobą upadam.

Anioł:

A wy, mieszkańcy ziemni, co w ręki trzymacie
Przy tym grobie y krzyżu wszytko składać macie

[Chor 1. Corona]:

Przenajdroższa korona zbawiciela mego,
Nad ciebie, sercu memu, niemam nic milszego.
Z ręki mojey eję wydaję y kładę przy grobie,
Mając pewną nadzieję duszy mojej w tobie.

Chor 2. Gwoździe:

Gwoździe święte, wy na krzyż grzechy me przybili,
Wy z rąk y nog krew Pańska hojną wypuścili.
Dla zbawienia mojego leżcież tu spokojnie,
Niechaj wam ziemskie plemie część daje przystojnie.

Chor 3. Trzcina:

Lubo mi y niemiło rozstać się z tą trzciną,
Która Diabłu y śmierci stała się ruina.
Muszę iednak przy grobie y krzyżu zostawić,
Gdyż może bez wątpienia zbawienie mi sprawić.

Chor 4. Kopicą:

Ta charakter zguby mej na krzyżu rozdarła,
Ta żarło mej prbepaści przeciwne zawarła,
Tą pokładam przy cnym Pańskim instrumiencie,
Sam nigdy nie przestanę przebywać w landende.

śpiewanie.
Anioł (do ludzi mówi):

Twoje grzechy sprawili, Adamowe plemie,
Ze tak raczył ucierpieć Pan nieba y ziemie,
Twe występki baranka mocno krępowali
Ba y po drogach ostrych wszędy potrącali,
Twoje brzydkie spośności na krzyżu przybili,
Te martwego w kamennym grobie położyli.
Obacz się skrusz serce kamienne, grzeszniku,
Płacz, lamientuj, wzdychając, miśerny nędzniku.
A w trzecim dniu radości spodziewać się trzeba —
Z wschodu słonecznego wesołgo z nieba.
Pódźmyż y my każdy z nas ztąd d swoje mieszkanie,
Mając dobrą nadzieje, że Pan z martwych wstanie.

(Tu pojde Dusza. śpiewanie.)
EPILOG:

Przypatrzyłeś się widzę, słuchaczu łaskawy,
Jakie miała z Aniołem Dusza swe zabawy,
Jak po drogach chodziła rzewnie lamientując,
A z nię mieszkańców ziemnych na toż uteskując.
Spraw że y ty swe serce, bądź wdzięcznikiem tego,
Co zań ucierpieć raczył dla zbawienia twego.

AMD: Q Ra, W, m[ortis] Honorem